خاطرات زندگیم

نه یه داداش دارم

روزیکه فهمید من با یکی دوستم تو دبیرستان کلی کتکم زد سه روز نرفتم مدرسه تمام پاهام و دستان ورم کرده بود حتی نمیتونم بشینم هیچ‌وقت نتونستی ببخشمش خیلی اذیتم کرد همیشه مثل نوکر بودم برای داداشم حتی جرات نداشتم با دوستام بیرون برم. بهم محبت نمیکرد مامانم میگفت بابات تو خانواده ای بزرگ شده که محبت کردن بلد نیستن و اینها هم همینطوری هستن. خیلی داغون شدم. بابام موقعی که سوم دبیرستان بودم تشنج کرد و قرص های اعصاب میخورد. 

چند بار قرص هاشو خوردم تا مثلا بمیرم اما نشد. همش میگفتم چرا دختر شدم و پسر نشدم و یا اینکه وقتی بزرگ شدم نشونش میدم. اما تو عشق دومم آنقدر که طرف مقابل دوستم داشت خانواده شو فرستاد و با بابام صحبت کردن و راضیش کردن که دوست باشیم البته این تصمیمش تا دو هفته پایدار بود و بعد دو هفته بابام باهاش قرار گذاشت و دوست پسرامم بهم اطلاع داد و منم باهاش رفتم و بابامم زنگ زد به پسر خالم و بی دلیل پسر بیچاره رو جلوی چشمم زدن. 

مامانش پا در میانی کرد و باز همه چی خوب شد و باز بابام بازی در میاورد نه میزاشت نامزد کنیم نه ادامه بدیم دوستیمونو آنقدر اذیتمون کرد تا جدا شدیم و به محض جدا شدن خانوار اومد برام و متوجه شوم همون پسری هستش که اول دبیرستان باهاش دوست بودم مادرش زنگ زده بود تلفن خونه و با مامانم صحبت کرده بود مادر و پدرم خیلی مخالف بودن اما من اصرار داشتم به ازدواج میخواستم فرار کنم دیگه تحمل رفتارهای پدرمو نداشتم دیگه خسته شده بودم حسی هم به خاستگارم نداشتم هنوزم دوست پسر دوممو دوست داشتم. 

بالاخره مرغ من یه پا داشت و نامزد شدیم. تازه فهمیدم از چاله افتادم تو چاه. نامزدم خوب بود اما خانواده شوهرم خيليیییی اذیتم میکردن فرهنگ خیلی پایین و اخلاقهای تخیلیشون و مدل زندگیشون کاملا متفاوت بود. نامزدم خیلی خوب بود آروم متین اما من اصلا دوست نداشتم حتی وقتیکه منو میبوسید حس میکردم داره بهم تجاوز میشه حس خیلی بدی داشتم هنوز یکی دیگه رو دوست داشتم. میدونستم یه جور خیانته یه جور نامردیه اما واقعا یکی دیگه رو دوست داشتم.نمیدونستم چکار کنم به هیچکی هم نمیتونستم با هیچکی هم در میون بزارم نامزد کردم که فقط فرار کنم از پدرم از جو بد خونه. ولی بهاش خیلی سنگین بود.