یه دوستی دارم که پسره با دختری ازدواج کرد که فقط ۵ سال از مادرشوهرش کوچیکتره . خانمه بعد اینکه مهریه از شوهر اولش گرفت خونه ماشین و مغازه خرید و بعد این پسره بخاطر شرایط خانمه که همه چی داست باهاش ازدواج کرد. مادرش پیر شد از این داغ. شکسته و داغون شد. گفت من آرزوی دومادی تو رو دارم برای پسرش عروسی گرفت اما تو همون مجلس عروسی هم پسرش و عروسش حتی نگاهش هم نمیکردند و اصلا ادم حسابش نمیکردن . دلم خیلی سوخت واسه مادره
بنده خدا ازدواج ناموفق داشته قتل نکرده
خیلیم خب سفت دودستی چسبیده ب زندگیش وشوهرش که همه چی قشنگ باش بگن فلانی چ شوهری کرده
مگه میگم دل نداره؟؟
میگم یکم درکو شعور داشته باشن درککنن خانواده پسره ارو برن با یکی مثل خودشون اونام حق دارن بخوان پسرشون با یکی مثل خودشون که تجربه زندگی مشترک نداشته بچه نداشته ازدواج کنه
این خانومه ام وقتی میبینه همه این سردی ها قطع ارتباطشون بخاطر خودشه میتونه شوهرشو راضی کنه با مادرش اوکی بشه
ولی پرو تر از این حرفاس
یه زن مطلقه تابحال ندیدم پرو نباشه هر کدوم به یه روشی اومدن تو زندگی پسره هیچی پسره ارو از خانواده دورم کردن
توام الان من ادا روشن فکرارو درنیار
آدمای مطلقه بر هم هستن آدمای مجرد هم بر هم هر کی با یکی مثل خودش
دل دارن ندارن چی میگه این وسط
حالا کاری ب درست غلطش ندارم ولی خب زندگی ادما ب خودشون مربوطه داداش ۲۷ ساله ی شما یه انسان بالغه اصلا شاید میخاد گه بزنه ب زندگیش خب ب بقیه چه زندگی خودشه ، حالا اگه باب میل شما ازدواج کرده بود زندگیش جهنم بود مامانت اروم میشد خب شاید با این زنه خوشه داداشت مگه خوشبختیش براتون مهم نیست؟
