اگر به دوران نوجوانی برگردید چیکار می‌کرید

چراا

مگه رشته تجربی چجوریع ؟اکثر کسایی که دیدم مینالن از این رشته میتونین استخدام بشین که به عنوان فیزیوتراپی پرستار یا..

کلاس های زبان و خطاطیم ولشون نمیکردم و اینکه یک تراپی میگرفتم تا استرسم کنترل کنم

اهااا

ممنونمم عزیزمم🌸💛

الان میتونی بری انسانی یا فنی حرفه ای

از دوباره شروع کن

اهااا

ممنونم عزیزمم🌸💛

قطعا و بی شک... معادل دستمال کاغذی شدن برای پسر ها است. چون نگاه اونا اغلب همینه... اگرم به صورت استثنایی این نباشه و اون موقع جدی بوده باشن، تازه بعد یه مدت دختر رو به رو براشون به یه بازی بچه گانه تبدیل میشه

انگار اکثر چیز هایی که ازشون پشیمون هستیم برای اکثریتمون یکیه

من یکیش که خوب تو ذهنم مونده پاره کردن عکس های بچگی یا نوجوونی هست خیلی پشیمونم حتی اگه واقعا عکس و فیلم ها زشت و ضایع بودن خاطرات من بودن دلیل نمیشد پاکشون کنم

مامانم گفت بعدا پشیمون میشی اما من اون موقع اصلا درباره حرفش فکر هم نکردم و عکس ها رو محو و نابود کردم

۳۱ صفحه نظر خوندم. و در ۳۲ فک نمیکنم کسی پیدا بشه بیاد و نظر من پیر مرد رو بخونه. من ۴۱ سالمه... دختر دارم و طبیعتا خیلی بیشتر از افرادی که حدود ۲۴_۵ سالشونه و نظر دادن از نوجوننی فاصله دارم پس طبیعتا بیشتر میفهمم چی رو از دست دادم. اکثر نظرها سطحی و کم عمق و نظر کوچیک تر ها است که البته حتما در اون مقطع مهم اما اصل کاری نیست. اصل کار عمر انسانه... عمر میگذره و اصلا قرار نیست برای مسائل ما وقتش رو تلف کنه... پس نباید تلفش کرد... نوجوانی با یکی از با ارزش ترین ایام زندگی آدما است. اگر در اون لحظه ایستادی سعی کن از خودت یه چیز مهم بسازی، یه چیزی که بعدا بتونی بهش افتخار کنی... این بعدا خیلی دور نیست همین فردا یا پس فردا است فاصله ۴۰ سالگی و ۲۰ سالگی خیلی نزدیکه... و اگر تا ۴۰ سالگی نتونستی به چیزی که میخوای بررسی کارت خیلی سخته...

برای یک دختر چنتا کار مهم رو توصیه میکنم. درس خوندن خوبه و خیلی مهم اما همه چیز یک خانم نباید باشه؛ هنر خیلی برای یک خانم نیازه مخصوصا هنر آرام و آرامش بخش مثل کارهایی که حس مفید بودن و حس آفرینش زیبایی بودن بهتون بده؛ پاک موندن و آلوده نشدن به هر کسی یک اصل خیلی مهمه اصلی که در ادامه کار قراره حتما بهتون حس مثبت متمایز بودن و فوقالعاده بودن بهتون بده، پس به هر کسی اجازه ورد به حریمتون رو ندید. خانواده و خانواده... خانواده مهمترین بخش و تکیه گاه یک دختره و کلا یک خانمه پس هرگز بهش پشت نکنید. و از دستش ندید. مهربانی و عطوف بودن رو به خودتون یاد بدید همه روحیه یک خانم باید عطوفت، مهربانی و آرامش بخش بودن برای پیرامونش باشه. خودتون رو باغبون بدونید به پروردن گل دقت کنید خیلی حوصله و مهربانی میخواد شما باید باغبون خوبی باشید چون شکوفایی گل وجود یک زن در مادر شدن که خیلی شبیه باغبونیه... تازه به نظر من همسر بودن یک زن هم مثل باغبونیه... زنان آینده اغلب بد اخلاق و غیر قابل تحمل خواهند بود.(به خاطر سبک زندگی) پس شما الماس و جواهر نایاب خواهید بود اگر حوصله و مهربانی داشته باشید. و البته دانش و علم خیلی مهمه بدانید و بخوانید مادران آگاه جامعه آگاه میسازند و همه اینها زمان شروع و جان گرفتنش قطعا در نوجوانی هست. موفق باشید عزیزانم.