عزیزم چقد شرایطت مثل منه،منم پسرم یک سال ونیمه بود،نا خواسته باردار شدم،وقتی فهمیدم خیلی حالم بد شد،اصلا نمیتونستم باهاش کنار بیام،خیلی خجالت میکشیدم،همش نگران حرف اطرافیان بودم،از یه طرف هم شوهرم آدم زود جوش وعصبی ودمدمی مزاجی هست،واصلا تو کار خونه وبچه داری کمک نمیکنه،ولی باهمه ی این مشکلات دلم نیامد سقطش کنم،الان که پسر دومم دنیا اومده و۶ماهشه عاشقشم😍درسته سخته ولی خدا کمکت میکنه،ناشکری نکن