من یه دختر مجردم با پدر و مادر و خواهر و برادرم که اونا هم مجردن زندگی میکنم خب ما سه تا خونه و سه تا زمین داریم توی ساخت اون دوتا خونه مثل خرید سنگ و کابینت و این چیزا برادرم کمک کرده و خریده وبرای خرید اون زمینه هم پول داده که سه دونگش به اسمشه یکی از اون خونه ها را هم دادن اون ،پدر و مادرم هر وقت میشینن صحبت کنن همش میگن همه چیز برای اونه همش برای اونه اصلا منو خواهرمو در نظر نمیگیرن من نمیگم که به من چیزی بدن ولی دلم واقعا میشکنه ،ما مجردیم معلوم نیست که این مون با چه ادمی باشه شاید ازدواج موفقی نداشتیم و مجبور به طلاق شدیم یا شاید فقیر شدیم و جایی رو برای زندگی نداشتیم چرا جای امید برای ما نمیذارن ؟
من میدونم که داداشم زحمت کشیده ،باشه برای اون باشه ولی هیچ جای امیدی نباید برای ما هم بذارن ؟
از همه چیز هم برای من کم گذاشتن و واقعا دلم میگیره که چقدر مراعات پدر مادرمو کردم چقدر خودمو از همه چیز محدود کردم ،چقدر منم زحمت کشیدم ،ولی با این کارا و حرفاشون مهری تو دلم دیگه ندارن .
استرس آینده منو داره نابود میکنه
