من به این پدرشوهر چی بگم

دختر منم آدم وابسته ایه من همسایه مامانم اینام شاید باورت نشه بعد از ۴ سال من هردفه با گریه برش میگردونم خونه

تنها جایی که اجازه میدم بره خونه خواهرمه در حد دوسه ساعت چون اولا پسر نداره دوما شوهرش همیشه سرکاره.

تو این سایت بخون بچه ها چه ضربه هایی خوردن دوران کودکیشون خیلی ها بخاطر سهل انگاری خانواده ها بوده

بگو منم تنهام باید دخترم پیشم باشه بدون اون نمیتونم تحمل کنم ....پسرمنم کوچک بود خیلی وایسته عمه اش بود البته الانم هست یکبار گفت شب خونه ما بمونه اصلا بهونه نمیگیره منم گفتم خودم سختمه باید نفسش به نفسم بخوره تا خوابم ببره دیگه هیچی نگفت

بعدها دخترت که بزرگتر شد اتفاقاتی که در نبود شما براش می‌افتاد رو تعریف می‌کنه و میبینی اگه خودت بده شده بودی بهتر بود تا ذهن بچه خراب بشه...

اولیش اینه که بچه تا پدر و مادر بالا سرشن اجر و قرب داره، نباشن هرکییه خودش اجازه میده هرجور خواست باهاش حرف بزنه( مثلا پسر برادر خودم وقتی میان میذارنش خونه مامانم ، مامانم نمیتونه تحمل کنه شیطنتاشو و باهاش تند میشه ولی بازم بچه برادرم دوست داره بمونه منم روم نمیشه به داداشم بگم بچتو نذار)

دوم اینکه دیگران توجه ندارن ممکنه جلو بچه چیزایی بگن که نباید بدونه 

سوم سو استفاده جنسی که ان‌شاءالله برای شما نیست 

ولی الان باید خودتو زیر پا بذاری و تو جایی هم که هستی بچتو سرگرم کنی مثلا میگی خونه روستاییه براش جوجه اردک و مرغ بگیر باهاشون بازی کنه روزا ببر تو روستا بگردونش براش تاب درست کن تو روستا خیلی کارا میشه کرد

اگه میتونه بهت کمک کنه فکر خوبیه ولی متاسفانه شما بازم سکوت میکنی....

بعد اون تایمی که خودت و همسرت سرکاری بچه رو چیکار میکنی؟