من واقعا حس خفگی میکنم اگ ی روز شوهر یخواد واسم تعیین تکلیف کنه چی بپوش چی نپوش نمیخواد فلان کلاس بری و...حس میکنم ی برده ام و فاقد عقلم و اون داره بمن جهت میده یا مثلا اگ خواهر مادرش بخوان زری بزنن یا دخالتی کنن همونجا قهوه ای میکنم یا خودم متقابلا بشون گیر میدم وای خیلی چیز رو مخیه
قبل ازدواج باید به این شناخت برسید گاهی خیلی دیر طرف مقابلمون رو میشناسیم
حالا کی گفته خفه نمیشن چیکارکنن اگ شرایط جدایی هم ندارن
منم بهیچ وجه زورگویی نمیتونم تحمل کنم اما خب شرایط برای نپذیرفتن هم باید باشه
اگه درست تصمیم بگیری،مجبور نمیشی جواب پس بدی
بی پولی رونگفتی .
باشه
بعضی ها خب دوست دارند برده باشند و اگر طرف ارباب بازی درنیاره فکر میکنند دوست داشتنی نیستند به فکر جدایی میوفتند
وقتی ازدواج کنی مجبوری بعضی چیزا رو باهاشون کنار بیای،حالا شوهر من نمیگه چی بپوش چی نپوش ....ولی بلاخره باز اخلاقای دیگه ای داره
حالا نه به این شوری که شما گفتی ولی در بهترین ازدواج ها هم درصد بالایی محدودیت وجود داره. دیگه خودت تنها نیستی که هر کاری دلت خواست بکنی. همش باید به طرف مقابلت هم فکر کنی. هم برای مرد محدودیت داره هم زن. اول باید این رو بپذیری و بعد متاهل شی.
عادت میشه یعنی خونه پدری پدرو مادر تعیین تکلیف میکنن خونه شوهر هم همینه شوهره که تعیین تکلیف میکنه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز