به نظرتون تقاص میده

تقاص کجابود؟

اگه وجود داشت من الان وضعم این نبود

حق داری واقعا دلت گرفته باشه

ولی میدونی تا وقتی خودت نخوای آروم نمیشی، سوگواریهات رو بکن ولی برگرد به زندگیت...اگه نشده مطمئن باش خیریتی درش بوده که الان درکش نمیکنی و چند سال بعد خدا رو شکر میکنی که نشد

منتظر تاوان پس دادن اون نباش

عسی آن تکرهوا شیئا و هو خیر لکم و عسی آن تحبوا شیئا و هو شر لکم

به من پیشنهاد ازدواج داد و هفته بعد دوست صمیمیم رو دید و کلی دروغ گفت و من رو پیچوند

آخرش گفت به خاطر اختلافات مذهبی که داریم خونواده من راضی نمیشن درحالیکه دوست منم هیچ شباهت مذهبی بهش نداشت

وحشتناک بود حالم و راستش پستهات رو که میخونم یاد خودم میفتم و فقط گذشت زمان و مدتی ازش دور بودن آرومت میکنه...چیزی یادت نمیره ولی یاد میگیری چطوری ادامه بدی

منو هم سه سال بازی دادن خانوادش، حرفمو انداختن تو دهن مردم و فامیل، منو احساستمو یه اسباب بازی کردن واسه پسرشون

بعدش کل خاندانش تقاص پس دادن

باورتون میشه بعدش سجده ی شکر کردم و هزار بار گفتم خدایا لعنت به اونی که تو رو نشناسه. چوب خدا صدا نداره همین بود

چه خوشبختی ؟! کسی از زندگی کسی خبر نداره بله خیالت راحت غصه نخور قسمت نبوده ایشالله یکی بیاد تو زندگیت لایق تو باشه

برای آرامش خودت میگم، میدونی من اینطوری بهش نگاه میکنم که این تجربه یه زخمه باید رهاش کنی که خوب بشه ولی اگه هی منتظر تاوان پس دادن اون باشی و هی بخوای توی گذشته زندگی کنی انگار داری دائما این زخم رو میکنی و فرصت خوب شدن نداره و فقط هر سری درد میکشی

اون آدم بله مطمئن باش یه جا چوبش رو میخوره که نفهمیده از کجا خورده

منم ۵ سال بایکی بودم

غریبه بودیم

خانوادش مخالف بودن ولی به چشای خودم اعتماد داشتم ب اون نه

ازنظرم یه مرد واقعی بود که هیچوقت پشتم رو خالی نمیکنه

فقیربود افسرده بود اما من دیوونه وار عاشقش بودم

توبدترین روزاش وقتی سرباز بود وقتی هیچی نداشت بهش عشق امید ودلداری دادم بردمش تا اسمون هفتم بهش غرور و عزت نفس دادم خیلی ازش سرتر بودم اما صداقت ومعرفش برام مهم بود همیشه بهم میگفت تو روزایی کنارم موندی که اگه خودم بودم خودمو ول میکردم

هه. اون پولدار شد

۲۵ آذر ۴۰۴ از همه جا بلاک وانفالوم کردورفت بایکی دیگ ازدواج کرد من تموم خیابونای این شهر رو پیاده باهاش رفتم ولی یکی دیگ رو گذاشت جلو ماشینی ک خرید چقد خرجش کرد و هرروز براش استوری میذاره. ۶ ماه گذشت من ۶ ماه روانی عالم شدم الان چندروزه دیگ اشکام نمیاد ولی لال شدم دیگ نه قلبی دارم نه احساسی و نه دیگ ازکسی خوشم میاد از همه متنفرم و احساس ناکافی بودن بهم دست داده توباز خوبه بهت گف گولت داد اما منو باسکوتش ترک کرد ای کاش یچیزی میگف اما نگفت تاجون دارم نفرینش میکنم

این حرف خیلی کلیشه ایه که سوگواری کن و برگرد به زندگی

نمیشه، دل آدم آروم نمیگیره

شاید اونایی که دل بزرگی دارن بتونن ببخشن ولی من هرگز نمیتونم

آخی عزیزدلمممم😥

نمیتونی نری اون مراسم رو؟

البته یه سریا هم نظرشون اینه که بری و خودت رو بیتفاوت نشون بدی ولی من خودم توی اون بازه که حالم بد بود تنها چیزی که آرومم کرد و کمکم کرد به زندگی برگردم این بود که یه مدتی ازش بیخبر بودم و ندیدمش