ممنونم از لطف شما
دوست عزیز
موضوعیاتی که فرمودید، دو بخش هستند.
1) تفاوت ارزشها
2) تفاوت سلیقه
تفاوت سلیقه هضمش کمی راحت تره و سلیقه حتی می تونه به مرور و با تغییر اوضاع و مکان و زمان تغییر کنه. چیز جدی ای نیست و میشه راحت تر حلش کرد.
اما تفاوت در ارزشهای بنیادین کمی سخت تره. نه اینکه نشه. فقط کمی سخت تره.
مثلا بالا رفتن از تپه راحت تر از بالا رفتن از یه گوه صخره ای بلند و یخی هستش. درسته؟
ولی آیا تا حالا کسی از یه کوه صخره ای بلند یخی بالا نرفته؟
قطعا کوهنوردان حرفه ای زیادی رفتند ولی همه کوه نوردان نرفتند. چرا؟
چون یا نخواستند، یا خواستند ولی تلاش لازم رو انجام ندادند. مثلا با یکی دوبار یا حتی ده بار شکست، دیگه تلاش نکردند و ادامه ندادند. و اگه ادامه میدادند، شاید بار یازدهم موفق می شدند.
میگن یه آدمی بوده که خیلی قوی بوده و حتی ده نفری حریفش نشدند؛ اما با اومدن یازدهمین نفر، تونستن شکستش بدن.
حالا حکایت ماجرای شماست.
راه داره ولی تلاش بیشتری می خواد.
یه معلم وقتی می خواد غذا بخوره، کافیه فقط یک بار دستش رو بشوره.
ولی یه مکانیک وقتی می خواد غذا بخوره مثلا باید سه چهار بار بشوره.
تفاوت در این حدوده.
اما یه سوال مهم:
آیا همسر شما که نگاهش به انسانها اینگونه ست، آیا با خود شما هم همینگونه ست؟ تحقیر آمیز؟
یا یک همسر مسئولیت پذیر است در برابر زندگی و همسر و خانواده؟
هر جوابی که بفرمایید مسیری جدا داره برای ترمیم.
اجباری به جواب دادن به من نیست، می خوام ذهن خودتون دو بخش بشه.
نه
با منم اصلا بلد نبود درست رفتار کنه مثلا هر چیزی میخواست دستور میداد درصورتیکه توی فامیل و خانواده ما خیلی محترمانه با زن رفتارمبکنن، من از اول مقابل تمام بی احترامیهاش و رفتارای بدش ایستادم و باهزار تا بدبختی تا حدودی بهتر شده مثلا شصت درصد، در حالتهای عادیش هم بد بود، تغییر الان در اینه تو عصبانیت توهین میکنه بعدش پشیمان میشه در کل بهتر شده اما اتش عوض نشده، خصلتهای بدی که تو خودش و خانوادش هست مشخصه که یا ارثیه یا تربیت خانوادگیشونه
، اونا عوض نشده
بزرگوارید
دوست عزیز
نداشتن و خساست از هم جداست
اما از نوع بیان شما مشخصه دلایل کافی برای خساست ایشان دارید.
وقتی کسی ذاتا خسیس باشه، علتش به نوع زندگی ای که در کودکی داشته و نحوه برخورد افرادی که در تربیت اون شخص دخیل بودند برمیگرده که نمی خوام بحث رو به اون سمت بکشم.
اما برای اینکه شما بتونید از ایشان پول بگیرید باید با زبان خودشان صحبت کنید یعنی با زبان قابل درک برای یک آدم خسیس :
1- باید روی دست ایشان بلند شوید.
یعنی اگه می خوان یه چیزی بخرند بگید نه!!!!! حیف پول نیست که برای این چیز بدی؟ ( حالا مهم نیست اون چیز اصلا چیه و آیا برای شما ارزش داره یا نه و قیمتش یک ریال است یا خداد ریال)
2- مدام به ایشان گوشزد کنید که مواظب باش جایی میری وسوسه خرید نشی و قدر پولت رو بدون؛ مدام به ایشان بگید پول درآوردن سخته ولی پول خرج کردنش راحت.
3- هر جایی صحبت از خرج کردن پیش میاد مدام باید تکرار کنید که:
نه!!!!!! گرونه
نه!!!!! حیف پول
نه!!!! چه لزومی داره
نه!!!! ......
سوال:
آیا باید منم واقعا خسیس بشم؟
نه، اما فعلا باید با زبان ایشان صحبت کنید.
( اگه توی یک کشور آلمانی زبان، هزار بار هم بگید من تشنه ام، کسی متوجه نمی شه و احساس می کنید مردم بی احساسی هستند. ولی اگه فقط یک بار به زبان آلمانی بگید من تشنه مه، اولین نفر براتون آب میاره و اونم با احترام)
4- باید در نگهداری پول از ایشان سبقت بگیرید، طوری که ایشان آنقدر شما رو در پول خرج کردن سفت و محکم ببینند که حاضر باشند به جای بانک، پولشون رو پیش شما نگهدارند.
اونوقت نشون دادید که تونستید با ایشان هم زبان بشید.
بعدش آروم آروم منطق و دلایل خودتان را به ایشان وارد می کنید.
( یک قطره آب هیچ وزن قابل احساسی نداره، ولی اگه قطره های مداوم روی یک سنگ ریخته بشه، سنگ رو سوراخ می کنه.
(مورچه وزنی نداره ولی اگه مسیر عبور موچه ها رو روی زمین نگاه کنید تعجب می کنید که چه اثر قابل روئیتی از خودشون گذاشتن)
امیدوارم در همین چند خط تونسته باشم اصل موضوع رو گفته باشم.
موفق باشید
اگه اینطور که فرمودید بعد از رفتار و صحبتشون پشیمون میشن، پس نشون میده خودآگاه می خوان تغییر کنن ولی چون این خصوصیات در ناخودآگاهشون قرار داره و ثبت شده، به محض اینکه عصبانی می شن بطور اتومات اختیارشون رو ناخودآگاه شون بدست میگیره.
حل شدنیه
اگه تمایل داشته باشند، با تمرینات ذهنی و خودهیپنوتیزم می تونن
ازشون بخواین در مورد قدرت هیپنوتیزم و خودهیپنوتیزم تحقیق و مطالعه کنند.
درست میشه
حتی اگه تربیت خانوادگی باشه می تونن 100 در صد و 180 درجه تغییر کنند.
ناامید نباشید
میدونم گاهی دیگه واقعا خسته میشید و زجر می کشید
اما اگه در مورد شکل گرفتن رفتارها و تغییرش بواسطه هیپنوتیزم و خودهیپنوتیزم مطالعه بفرمایید، این موضوع مثل یک پروژه تحقیقاتی میتونه لذت بخش باشه و می تونید الگوی خانواده های دیگه باشید که مشکل الان شما رو دارند.
شما می تونید
از انرژی ای که ازتون دریافت می کنم، با اطمینان می گم
موفق باشید
ممنونم امیدوارم همینطور باشه که شما میگید
کم و بیش با هیپنوتیزم آشنا هستم تا حدودی
و
خودم هم روانشناسی خوندم
اما عاجزم
از همه شون خسته شدم
تحملشون با این همه تفاوت برام سخته
همیشه به همسرم. میگم بیا راهمونو جدا کنیم
میگه بمیرم هم ولت نمیکنم😭 نمیپذیره که مثل هم نیستیم
همیشه میگه من این همه بهت کمک میکنم تو کار خونه تلاش میکنم تو و بچه ها رفاه داشته باشید از خودم میگذرم برای شما
درست هم میگه
ولی یه دونه بدیش همه خوبیهاش رو خراب میکنه
جلوی چشمم
ببخشید من دوباره سوال مپرسم.من ۳۲سالمه ۲ساله عقدم هنوز عروسی نکردم دختر آروم و ساکتیم هستم والبته بی تفاوت وخنثی نامزدم خودش متعادل بدنیست.ازنظرشما که هم مردهستید وهم مشاور این ویژگی من میتونه بعد عروسی برام مشکل ساز بشه؟مثلا شوهرم بگه حوصله بری وازین حرفا؟نامزدم آدم زودرنجی هست والبته حساس میخوام بعد عروسی خیلی باهاش صمیمی نشم؟ن اینکه فاصله بگیرم خیلی باهاش راحت نباشم هر حرفی بش بگم چون اصلاجنبه نداده.بنظرتون تصمیم درستیه؟
خوشحال شدم در مورد خودتون در مورد تحصیل روانشناسی و آشنایی با هیپنوتیزم فرمودید.
من از این به بعد در حضور شما درس پس میدم.
پس لطفا به عنوان ارائه یه کنفرانس یا پایان نامه به مطالب من نگاه کنید و بخونید.
دوست خوبم،
اگر گویی که بتوانم، قدم درنه که بتوانی
اگر گویی که نتوانم، برو بنشین که نتوانی
دنیا سفارش شما رو براتون میاره. چی دوست دارید؟ غول چراغ جادو میگه فرمانبردارم سرورم
واقعا اگه کلمه ای به عنوان جدایی نبود الان چیکار می کردید؟ چطور فکر می کردید؟ چطور رفتار می کردید؟
و در نقطه ی مقابل، اگه کلمه ای با عنوان سازش وجود نداشت چی؟
حالا فرض کنید دو کلمه ی جدایی و سازش رو بریزید توی یه مخلوط کن و کاملا بهم بزنید. به نظرتون محصول جدید چیه؟ براش چه اسمی میبذارید؟
اسمی براش انتخاب کنید و دیگه اون رو بکار ببرید.
فرض کنید من شیر رو به تنهایی دوست ندارم.
موز رو هم به تنهایی دوست ندارم.
و چیزی به اسم شیر موز تا حالا ندیدم و نشنیدم و نخوردم.
شما یک روز بدون اینکه به من بگید، من رو به یک لیوان که توش یه چیزی هست دعوت می کنید.
من می پرسم اسمش چیه؟
شما می فرمایید اسمش " یه چیزی" هستش.
من با اطمینان و اعتماد به شما می خورم.
با اینکه نمیدونم چیه ولی خیلی خوشم میاد و بازم درخواست می کنم.
مدتی میگذاره. بارها و بارها شما من رو به این نوشیدنی خوشمزه دعوت کردید و من با اشتیاق فراوان خوردم و لذت بردم.
بالاخره بعد روزها که شما احساس کردید دیگه با اون نوشیدنی کاملا سازگار شدم، میفرمایید:
این ترکیب دو چیزی هستش که تو اصلا دوست نداشتی!!!
شیر و موز
حالا من از شما خواهش می کنم بیاید و ترکیب یه چیزی من رو میل بفرمایید.
ترکیبی از سازش و جدایی
اسمش همون یه چیزی هستش.
من درصد حجم انتخابی از هر کدوم رو به اختیار شما میذارم.
ملس دوست دارید؟ 50% سازش 50% جدایی
ترش دوست دارید؟ 80 % جدایی 20% سازش
شیرین دوست دارید؟ 20% جدایی و 80%سازش
آیا دعوتم رو قبول می کنید؟
با احترام به استاد بزرگوار
ممنونم که سوال و دغدغه فکری تون رو با من مطرح می کنید.
شما:
آروم و ساکت
بی تفاوت و خنثی
همسر شما:
متعادل نیستند
زودرنج و حساس
جنبه نداره
سوال شما:
آیا با این خصوصیات رفتاری و شخصیتی من، بعد از عروسی دچار مشکل میشیم یا نه؟ حوسله سر بر بشم براش؟
تصمیم شما:
بخاطر خصوصیاتی که ایشون دارند، زیاد نزدیک و صمیمی نشم که زندگی مون بهم نخوره.
دوست عزیز،
شما 32 ساله اید و دو ساله به سلامتی عقد کردید.
یعنی 30 سالگی عقد کردید.
خوب چند تا سوال پیش میاد:
1- آیا ندانسته و نشناخته نسبت به خصوصیات ایشون عقد کردید؟ یا کسی معرفی کرد؟ یا دوست بودید؟ یا به اصرار خانواده بود؟ یا ...
2- در حال حاضر چقدر نزدیک و صمیمی هستید؟ آیا تا حدی نزدیک شدید که الان مشکلاتی پیش آورده و به بی جنبه بودن ایشان پی بردید؟
و همینطور به زودرنجی و حساس بودن شان؟
زودرنجی از چه جنسی؟
مثلا ایا درخواستی از شما داشتند که شما انجام ندادید و یا مثلا صحنه ای توی خیابون میبینن و ناراحت میشن؟
من فرض می کنم شناختی از قبل نبوده و رفتار ایشان قبل عقد بسیار برای شما قابل قبول بوده و حالا بعد عقد خیالشان راحت شده و ایشان تغییر شخصیت دادند یا شخصیت واقعی خودشون رو نشون دادند.
دوست عزیز،
برای چنین آدمی، عقب کشیدن و کمی فاصله ایجاد کردن، مشکلات دیگه ای در ذهنشون و بعدا در رفتارشون ایجاد می کنه. یعنی بدتر میشه.
زیاد نزدیک و صمیمی شدن هم بعد از مدتی زیر یک سقف بودن، زودرنجی ها و ناراحتی ها رو بیشتر می کنه. هم برای ایشان و هم برای شما
ساکت و آرام بودن جزو تیپ شخصیتیه و نگرانی نداره ولی بی تفاوت و خنثی بودن معنی خوبی نمیده.
به نظرم شما قبل از اینکه ازدواج کنید، این مسئله رو با خودتون حل کنید.
بی تفاوتی و خنثی بودن، کم کم دلزدگی و مرگ عاطفی بوجود میاره و خدایی نکرده یا به جدایی می کشه یا به رفتارهای دیگه ای از طرف ایشان که برای شما خوشایند نمی تونه باشه.
چرا بی تفاوتی؟ ریشه ش رو پیدا کنید و درمان کنید.
امیدوارم تا حدی که در اینجا میشد تونسته باشم پاسخگو بوده باشم.
با احترام
هیچکسی تکرار میکنم هیچ کسی اگه امکانش بود با این شهصی که الان باهلشه ازدواج نمیکرد
همش از سر محدودیت و خودفریبیه
در عمیق ترین لایه های درونیم وجود ندارع شخصی ولی به نظرم خیلی زندگی برام راحت تر میشد
