چهار ماه افسردگی دارم و قرص مصرف میکنم
هم درس میخونم و هم کار میکنم(کارم انلاین و باگوشیه ولی حوصله میخواد)
یه امتحان جامع هم دارم
این وسط مشکلات خانوادگی اضافه شده
یه شب که خیلی حالم بد بود از پارتنرم خواستم امشب جایی نره (هرشب تا دیر وقت با دوستاشه)و بمونه یکم باهم حرف بزنیم حالم کمی بهتر بشه
اصلا محل نداد و رفت و بیرون؟
چون قبلا اینکارو کرده بود دیگه کات کردم
روزای اول خیلی عصبی بودم ولی الان خیلی کلافم کار درستی کردم؟
کلا حس میکنم شخصیت ضعیفی داری که به طرفت میگی نرو بیرون باهام ح بزن خوب شم البته اونم اشتباهه کارش ولی تو باید کاری میکردی و آنقدر خودتو اکتیو سر شلوغ نشون میدادی که اون التماست کنه بمون خونه بهم پیام بده
ااره اخیرا تو این چند ماه بشدت ضعیف شدم جوری که محاله درس بخونم کتابام یکی دو قطره اشک روش نباشه
ولی من هیچ دوستی ندارم باهاش دردودل کنم با پارتنرمم خیلی راحت بودم برای همین وقتی دلم میگیره اولین کسی ک ب ذهنم میاد اونه
والا چی بگم بستگی به خیلی چیزای دیگه داره
عادت بد دخترا اینکه زیادی دل میبندن و وابسطه میشن. پسرا اصولا حوصله درد و دل شنیدن و غر ندارن. ی دختر رو برای این حرفات پیدا کن یا حتی مجازی همینجا. در کل هم به پسری که هنوز خواستگاری نیومده و قطعی نیست دل نبند. سعی کن فراموشش کنی .
