سلام ، دوستان من ۳۰ سالمه، تحصیلات بالایی دارم، تازگیا هم شاغل شدم و البته هنوز ثبتنام و کارای اداریش مونده. مامانم خیلی غصه ی تجرد منو میخوره. توی شهر ما دختر ۳۰ ساله دیگه خواستگار نداره. منم بیشتر مواقع تو اتاقم تنهام
چطور گولش بزنم که من خوشحالم، صورتم داد میزنه که خوشحال نیستم... حرفای اطرافیانمم هست، حرفای زن دایی و زن عمو
همه ادما این روزا تظاهر میکنن توهم تظاهر کن
اون تاحالا به فکر تو بوده که تو بخوای خوشحالش کنی؟
منم ۲۶ سالمه خاستگار ندارم کاش میمردم
خودتو مادرت حسابی خوش بگذرونید انقدر که از حسودی بترکن به اونا چه
انتخاب خودت بود مجرد باشی یا کیس خوب نبوده ؟
منم برای کنکور بهم تیکه میندازن
بابا سن ازدواج رفته بالا
بعد چه اصراریه به ازدواج سنتی مگه همه باید سنتی ازدواج کنن
بنظر من تظاهر نکن پیش مامانت !اونوقت دیگ کسی دردای تو رو جدی نمیگیره
لازم نیست همیشه خوشحال و خندان باشی
عزیزم درخواستمو قبول کن
نگران نباش بخدا برا ازدواجت دیر نشده
فامیل خیلی نزدیکم توی ۳۰ وخورده ای سالگی ازدواج کرد با بهترین شوهر..شوهرش ماهه واقلا. قد بلند و هیکلی و بهتراز همه اخلاقش واقعا خوبه . اینا سریع عروسی گزفتن و سریع بچه دار شدن.الانم بچه دارن و خونشونم داره آماده می شهکمکم.
نگران نباش.. کلی موقعیت خوب داری هنوز.اوناعم شهرشون کوچیک ه و مث شما بالای۳۰ خواسنگار نیس.
کلاس برو،از اتفاقای سرکارت صحبت کن....
منم مثل تو تنها و غمگینم ، با این تفاوت که درد تنهایی توی متاهلی صدها برابر بدتر از درد تنهایی توی مجردی هست . چون میدونی هیچ راه نجاتی نیست
