با آغا پسری در مال اشنایی ام. زیادی شاید حساس ام و شاید وسواس فکری دارم. شاید ایرادی که میگیرم، یه ویژگی مشترک بین اقایون باشه که من ندونم و ایراد محسوب اش کنم. بوی عطرش رو دوست دارم ولی به بوی طبیعی بدنش عادت نکردم. بوی لباسش، مخصوصا یقه. بوی مردها چجوریه؟ یا اینکه لاغره رو خیلی دوست ندارم. اخلاقش و.. خوبه ولی حس میکنم از نظر ظاهذی باید 100 درصد به دلم بشینه😐 که خب نمیشه. باید بدم برام بسازن
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
مثلا راه رفتنش. یا گوش هاش.. من خودم گوشم کوچیکه. ولی خب اون یه پسره و طبیعیه که گوشش از من بزرگتر باشه. خیلی حساس شدم روی ظاهر🙁 یجورایی انگار هیچ پسری به دلم نمیشینه.این رفتارم درست نیست. انگار ذرهبین گرفتم دستم و از قصد دنبال ایراد میگردم. حتی ایراد های کوچک. واشه همین فکر میکنم نکنه ازش خوشم نیومده به خاطر راه رفتنش، گوش اش و.. میشه بگین ایا واقعاً ظاهر عادی میشه برامون بعد ازدواج؟ یا اگه چیزی از ظاهرش روی مخمون باشه بعد ازدواج هم همچنان روی مخمون میمونه؟ لطفا جواب بدین
عادیه. شنیدی میگن بوی هر خانواده باهم فرق داره؟ شاید چون بوی خانواده خودم نبس برای هنوز جا نیوفتاده. ولی اصلا حال بهم زن نیس. خیلی توی کلیپ ها میبیتم میگن باید لوی تنش به دلت بشینه و.. واسه همین رفته روی مخم که آرهههههه حتما باید این مورد تیک بخوره وگرنه به دلم ننشسته😑 هرچیزی بشنوم از ذهنم بیرون نمیره واسه همینه