سلام ببخشید طولانیه، درد دله... من 20 روز از انتقالم میگذره و هفته پیش آزمایش دادم، فکر میکردم اگه مثبت شه حالم خوب میشه، ولی هم خیلی استرس داریم و تا یکم کار میکنم درد دارم و مجبورم بازم استراحت کنم هم تا مثلا جاریم که ماهای آخر حاملگیشه رو میبینم میرم تو همون فکرا که چرا من با سختی به اینجا رسیدم و باز باید بیشتر از معمول استراحت و مواظبت داشته باشم اونا راحت بودن و... از طرفی هم عذاب وجدان میگیرم بابت ناشکری یا میگم من مادر خوبی نمیشم که اینطور فکرایی دارم و یجوریه که دیگه نمیخوام یه لحظه هم یاد خاطرات و سختیهای این چند سال بیوفتم...
به هیچکس هم نگفتیم ivf کردیم.. این حالم کی خوب میشه؟ شما هم اینطوری بودین؟ اصلا آدم هیچوقت این ناراحتیاش بابت بچه جبران میشه؟ فکر نمیکردم بازم تا کسی ک حاملس رو ببینم ناراحت شم...