#چگونهباامامغائبرابطهبرقرارکنم🙂🌱
🔸امام زمان(علیه السلام) منشی ندارد.
بی هیچ واسطه، بدون وقت و هماهنگی قبلی، هر کجا و هر وقت او را صدا بزنیم، کریمانه نگاه مهربانش را به ما معطوف می دارد ایشان از پدر مهربان تر، از مادر دلسوزتر، از برادر نزدیک تر و از هر دوست و آشنایی صمیمی تر است. با تمام ضعف ها و قوت هایمان باز هم دوستمان دارد. وقتی دشمنان او به یمن و برکتش روزی می خورند و ادامه حیات می دهند، هیهات که محبان و شیعیان خود را واگذارد. اگر شأن امام شأن پدری است_که هست_ و ما خود را از فرزندان او می دانیم، طبیعی است که همان گونه که با پدر جسمانی خویش با ادب و احترام به گفتگو می نشینیم می توانیم با امام نیز – که پدر معنوی ماست دائما سخن بگوییم و نجوا کنیم و چه بسا حرف هایی را که با نزدیک ترین کسان خویش قابل طرح ندانیم به راحتی با آن رازدار مهربان در میان نهیم هر کس می تواند این گفتگو و نجوا را با زبان و بیان خویش انجام دهد و در هر مشکلی به ولی خدا متوسل شود و با زنده نگه داشتن یاد و احساس حضور دائم او در قلب و جانش، به وظیفه ارتباط و تمسک با امام عصر(عجل الله تعالی فرجه) جامه عمل بپوشاند.
📚آشتی با امام عصر(علیه السلام)، دکتر علی هراتیان، ص 98
#پرسشوپاسخمهدوی🙂🌱
در خصوص حدیث پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم که فرمودند:
هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناخته باشد، به مرگ جاهلى مرده است. منظور از مرگ جاهلیت چیست؟
✨پاسخ:قَالَ رَسُولُ اللَّهِ! مَنْ مَاتَ وَ هُوَ لَا یَعْرِفُ إِمَامَهُ مَاتَ مِیتَهً جَاهِلِیَّه»
؛ رسول خدافرمودند: کسی که بمیرد و امام زمان خودش را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است.مراد، مرگى است که توأم با جهل و نادانى است؛ یعنى انسان اگر بدون معرفت به امام زندگى کند و بدون معرفت بمیرد به مانند این است که جاهل از دنیا رفته است. در روایتى از امام صادق (علیه السلام)، مرگ جاهلیت در این روایات به مرگ ضلالت تفسیر شده است؛ «ابن ابى یعفور» مى گوید: از امام صادق (علیه السلام) در باره قول رسول خدا (صلى الله علیه وآله) «مَنْ مَاتَ وَ لَیْسَ لَهُ إِمَامٌ فَمِیتَتُهُ مِیتَهٌ جَاهِلِیَّه»، سؤال کردم که آیا مقصود از آن مرگ کفر است؟ حضرت فرمود: «مرگ ضلالت و گمراهى است. در روایت دیگرى از امام صادق (علیه السلام) در باره این حدیث پیامبر سؤال می شود که آیا مقصود، جاهلیت مطلق است یا جاهلیتى که فقط امامش را نمى شناسد؟ حضرت فرمود: «جاهلیت کفر و نفاق و ضلالت است»بنابر این؛ مراد از این روایت، مرگ در حال گمراهی و ضلالت و جهالت است.