خیلی آدم بی صبروحوصله ای ام در عین حال هم برای زندگیم جنگیدم
شوهرم تا تقی به توقی میخوره من و میرسونه خونه مادرم
واقعا خسته شدم
تو این چن سال فقط دعوا داشتیم
خسته شدم بریدم دیگه
هم دوسش دارم هم همیشه این منم که به منت و زاری و خواری میرسم
ایندفعه که گفت کلا اسمش و دیگه نیارم چکار کنم
ما هم قهریم
اوه خدا رحم کنه بهت وب خودم
منم مث تو ام
بی احترامی پیکنه
لطفاً لطفاً لطفاً ازدواج که میکنید،با قهر رفتن خونه ی پدر مادراتون رو فراموش کنید.روزی برگردید که واقعاً قصد طلاق دارید.
نباید با قهر رفتن واسه ۲طرف عادی شه
معلومه همو دوس دارین فقط نمیخواین با اخلاق هم کنار بیاین ..
من بهش حرفای بدی زدم وقتی گفت بساطت و جمع کن گفتم باشه جمع میکنم اصن سر ماه میرم شوهر میکنم از تو بهتر 😭وای خدا چی بود گفتم اگه کارمون بیخ پیدا کنه و این حرفا درز کنه من بیچاره میشم با چه رویی میتونم زنده بمونم
ولی واقعا خسته شده بودم از ندید گرفتن از اینکه همش سر گرم خودش و کارش
نه کاری به بچه ها داره نه به خونه نه من و میبینه انگار اصلا وجود ندارم
داشتم اتیش میگرفتم مخصوصا وقتی گفت وسایلت و جمع کن کاش من زبون نداشتم هیچ کار بدی نمیکنم هیچ عمل بدی انجام نمیدم هیچ خطایی نمیکنم فقط زبونم وقتی عصبانی بشم وای از زبونم
