اینایی که میگم بر اساس مطالب کتابها، دورههای آموزشی و تجربیات شخصی هست. میتونن درست هم نباشن اما به نظرم ارزش فکر کردن دارن.
اگر میخوای با کسی به قصد ازدواج آشنا بشی به این نکات توجه کن:
_ آدمها موجودات پیچیدهای هستند و شناخت اونها کار سادهای نیست. برای آشنایی بهتره حداقل ۶ ماه زمان بذاری و در این مدت هم ارتباط مستمر با طرف مقابلت داشته باشی.
_ آشنایی یعنی میخوام بدونم طرف مقابلم آدم مناسبی برای من هست یا نه. بنابراین هر نوع کلام و رفتار عاشقانه میتونه روند آشنایی رو مختل کنه. وقتی به یکی میگی دوستت دارم، عاشقتم و از نظر فیزیکی خیلی بهش نزدیک میشی، عملا انتخابت رو کردی و دیگه ناخودآگاه اشکالات رو نمی بینی. خلاصهاش دوران آشنایی، دوران دل بستن نیست. (بخاطر همین خیلی ها میگن بعد از ازدواج تازه متوجه ایرادات همسرمون شدیم.)
_ آشنایی، شناخت ابعاد مختلف یه انسان هست. یعنی باید بدونی دیدگاه طرف مقابلت به زندگی و ازدواج چیه. چقدر بلوغ عاطفی و مالی داره، نگاهش به جنسیت و رابطهی ج ن س ی چیه و ... این ها هم صرفا با سوال کردن بدست نمیان چون آدم ها به راحتی می تونن دروغ بگن باید بتونی طرف مقابلت رو توی موقعیتهایی قرار بدی که واکنش و رفتارش رو رصد کنی.
_ با مراجعه به مشاور، تستهای شخصیت شناسی رو انجام بدید. این تستها، کلی اطلاعات و شناخت بهت میدن که میتونه به ارزیابیات کمک کنن.
شما چه نکاتی به نظرتون مهمه؟😊