مدرسه میرن،معلم دارن،شهر هم میرن،وسایل مورد نیازشون رو از شهر تامین میکنن،الان تقریبا تکنولوژی همه جا هست عشایر هم گوشی داره،بالاخره راحتتر با دنیای اطراف رابطه برقرار میکنن،معمولا فرزندانی دارن که ازدواج کردن و تو شهر یا روستا زندگی میکنن یا دانشجوان،خب با تلفن باهاشون در ارتباطن،اگه مثلا اتفاقی براشون بیفته زودتر بهشون کمک بشه،درامدشون از طریق فروش لبنیات و گاو یا گوسفند و...هست