ب امان خدا و باباشون
مگه از خونه بابات آوردی شون؟درسته سخته خیلی سخت ولی یا باید بسوزی و بسازی صدات در نیاد یا باید رها کنی و نفس راحت بکشی ...همه اون مادرایی که مجبور ب طلاق شدن بچه هاشونو عاشقانه دوست داشتن .. اگه جنگ و دعواتون زیاده ک بدتر ..وبچه محیط متشنج خونه رو دوست نداره دلش آرامش میخواد
عزیز چی بگیم. مسلما باید طلاق باشه اگه نه که سکوت کنی و ادامه بدی.
بچه هارو بذار پیشش خودت چن ماه برو خونه پدرت تا بفهمه چه خبره
بنظرم بهش بیمحلی کن و فقط خرجی ازش بکیر بذار نوکرت باشه
اگر اعتراضی کرد با آرومی بگو چون خیانت کاری و خبر دارم از کارات
بچه کوچیکم شیش ماهشه،یکیاز بچه هامم بشدت بهم وابسطس امسال میره اول و اگه دقیقه ای از شدور بشم مریض میشه نمیشه هم فقط دختر بزرگم را بزارم و برم حساسه بعدم میگه مادرم اونا رودوس داره برد منو نبرد چون دوسم نداره
یکی بود این مدلی من میشناسم ی آقایی مثل همسر شما بودن با یکی تموم میکرد ی هفته نشده با کسی دیگه رفیق میشد ...یهو درست شد نمیدونم خواب نما شد سرش ب سنگ خورد یکی نصیحتش کرد خدا رو شکر ... انشالله همسر شما هم ب خودش بیاد انشالله هیچ زنی تو کشورم درد نکشه و همیشه لبش بخنده
ببين بهترين راه اينه ك بيخيالش شي
مثل ي زباله تو خونت
نميتوني دورش بندازي پس ناديده بگيرش تو خودت براي خودت كافي هستي بچه هات كنارتن تفريح كنيد شاد باشيد بزار فكر كنه نفهميدي
چون اصلا اون مهم نيست نگو ك دوسش داري چون حماقته
سعي كن ي حرفه ياد بگيري اونقدر قوي و مستقل شي اونوقته ك ميتوني سربلند و ب نفع خودت از اين زندگي خلاص شي ولي تا اون موقع قوي باش و عداي ادماي ضعيف رو در نيار
سعي نكن درستش كني اون انسان نيست ب چشم ادم نگاش نكن تو ي حيوون خونگي داري اونم از نوع وحشي
تامام🤌🏻
بنظر من هیچی نگو،سعی کن هرجور شده برای خودت ی کاری دست و پا کنی، اگه نمیتونی بری بیرون،کار خونگی کن، مثلا خیاطی ،آرایشگری و این چیزا، و وقتی کارت افتاد رو قلطک طلاق بگیر.
ولی فعلا سکوت کن تا بتونی کارتو راه بندازی
