عزیز دلم به عنوان خواهرت چند تا مورد هست که تجربه ی ده ساله من هست دوست دارم بدونی و خطاهای منو شما تکرار نکنی
اول اینکه اگه پسر بزرگت پرخاشگر شد اولاش حتی تا چند سال اول ،اصلا تنبیه بدنی نکن ،بهش حق بده ،یا حواسش رو پرت کن یا کم محلی کن توی اون لحظه،ولی بعدا توی قالب یک داستان با عروسکش بهش بگو که کارش اشتباه بوده ،به خصوص توی جمع اصلا دعواش نکن
تا می تونی بهش محبت کن محبت زیاد،اون کوچیکه زیاد الان براش فرقی نمی کنه بوسش کنی یا نه ولی این پسرت تشنه است که بدونه شما هنوز دوستش داری
از پسر بزرگت در مورد تغذیه اش به هوای اینکه کار دارم و خسته ام هرگز غافل نشو
سوپش،میوه اش،شیرش،تخم مرغش،گوشتش.....همه به جا و به موقع و اینکه چیزهای سوپر مارکتی یا فست فود رو تا می تونی بهش نده
دندوناش رو مراقبت کن درست مسواک کنه که خراب نشن و خدای نکرده عفونت نکنن درست مسواک زدنش رو خودت چک کن
گفتی عصبی هستی،روزهای اعصاب خرد کن و سختی رو در پیش داری ،خواهش می کنم در برابر پسرت خودت رو کنترل کن این رفتار پسرت گذرا ست ،درکش کن