چه خوبه به اسم قشنگت، خدایا!
مثه نامه ها شعر و آغاز کردن
مثه نامه ها شعر و آغاز کردن
چه خوشبختن این واژهایی که تنها
میخوان مثل پروانه دورت بگردن
میبینیم که دستت توو دستای باده
میبینیم که عکست تووی قاب ماهه
تووی نی زدن های چوپانی هستی
که حتی دعاهاش پر از اشتباهه
توو آواز بارون، توو پرواز ابری
توو تسبیح چشمه، توو نجوای رودی
روزایی که بی تو دویدیم، نرفتی
شبایی که یادت نبودیم، تو بودی
سراغ تو رو باید از دل بگیریم
باید مشکل عقلو با عشق حل کرد
کی میگه نمیشه کنارت قدم زد؟
کی میگه نمیشه خدا رو بغل کرد؟
تو هستی، غمی نیست وقتی تو هستی
تو رو دارم انگار دنیا رو دارم
مثه ماهی م توی دریای مِهرت
شبا وقتی سر، روی مُهرم میذارم
* شاعر: قاسم صرافان
