دو هفته میشه اومدم شهرستان خونه بابام بعد از ۶ ماه قرنطینه ، مامانم یکم کار می کنه زود خسته و بی حال میشه می خوام بهش کمک کنم اصلا کمک منو قبول نداره دلم خیلی گرفته اصلا به من اعتماد نمی کنه می دونم برگردم خونمون دیگه به این زودیا نمی تونم بیام اینجا . می خوام بیشتر بمونم اما نمی ذاره کمکش کنم خودش هم انقدر خسته می کنه از حال میره خیلی حساسه کار کسی رو قبول نداره همش به کارای من ایراد می گیره. خیلی دلم گرفته
کار نکن شما هم دیگه چاره ای نیست
اون اینجوری راحت تره توورو هم ک قطعا دوست داره بمون ی طور دیگه کمک کن
بزار راحت باشه خب ،براش ویتامین بگیر یا آمپول نورووین بگیر بزنن تقویت بشن ،وسواس دارن؟
چقدر بد براش توصیح بده خب بگو مامان جان اینحوری ما راحت نیستیم منم دلم میخواد بیشتر بمونم اینجوری کنی عذاب وجدان میگیرم و راحت نیستم بزار کمکت کنم
متاسفانه منم همینم خیلی بده الانم باردارم استراحت مطلق وقتی کاری برام انجام میدن اینقد حرص میخورم ک خودم نمیتونم 😑
عزیزم مادرا دلشون نمیاد حتما به زحمتت راضی نمیشه
خب غذارو درست کن
حالا من برعکسم همش از کار مامانم ایراد میگیرم..
دکتر ویتامین داده بهش. وسواس نداره خیلی سختگیره روش کس دیگه رو قبول نداره هر کاری می کنم ایراد می گیره، می گم مادر جان منم ۱۲ ساله یه زندگی رو اداره می کنم خوب به منم اعتماد کن می گه نه، هفته پیش کلی سبزی خریده بود و بدون اینکه بگه برا چی میخواد گذاشت و رفت بیرون کار داشت منم دیدم سبزیا دارن پلاسیده میشن پاکشون کردم و به روش خودم خوردشون کردم و شستم که اومد انقدر سرم غر زد و باهام دعوا کرد که چرا اینجوری پاک کردی و ... به خدا انقدر سبزیا خستم کرده بودن که نگو اما اصلا اهمیت نمی داد فقط حرف خودش بود
تاپیک های به روز شده
4 ساعت پیش
4 ساعت پیش
4 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز