بزرگترین رنج اینه که هم خودت هم خانواده ت از یه بیماری رنج ببرید من افسردگی دارم البته سالها پیش یه دوره مبتلا شدم که خوب شدم و البته شرایط زندگی خیلی تو درمان و عود کردن بیماری مهه....پسرم که بیست و خورده ای سنشه همی ینطور صبح تا شب گوشه اناقه و تقریبا با بیرون و آدمها هیچ ارتباطی نداره و حاضر به اومدن پیش دکتر هم نیست ....مامانم هم همینطور همش مریضه هرروز یه مشت قرصهای مختلف میخوره منشأ همه مریضی هاشم عصبیه. ...خیلی خیلی دلمرده ست ....چکار کنم 😔 خیلی دردناکه نتونی از چیزی لذت ببری و همش حالت بد باشه و مغز لعنتی همش در فکرهای منفی باشه و حال یه آدم سرگردون بلاتکلیف رو داشته باشی من فقط دلخوشیم شبه که چند ساعت بخابم و تو این دنیا نباشم
چه کنم ؟
برام دعا کنید
به مامانهای مهربونتون بگید برام دعا کنین
