من ۲۶سالمه یه پسرسه ساله دارم وفوق العاده شلوغ واذیتی نمیتونم جایی برم باهاش ترجیح میدم خونه باشم چون بیرون همش باید دنبالش باشم تا خرابکاری نکنه ازطرفی فقط کارم شده بچه داری وخانه داری زندگیم یکنواخت شده واقعا احساس بی ارزشی وبیهودگی میکنم حس میکنم اصلا ادم مفیدی نیستم کاش شاغل بودم یا حداقل هدفی برازندگیم داشتم دیگه هیچی برام تازگی نداره یجور حس بی انگیزگی وبی هدغی وپوچی دارم چیکار کنم برای بهبود اوضاع زندگیم😔😔😔😔
منم همینم با این تفاوت که بچه ندارم. اگه راهی پیدا کردی به منم بگو
منم همینطور ، با این تفاوت که تو مادری و من بچه هم ندارم، من اگه جات بودم با بچه ام عشق میکردم😢...
کمبود ویتامین داری بخصوص گروه B
اول بدنتو درست کن خودبخود روحیتم خوب میشه
وای خانوم خوشگل تو یه مسر شاد و شیطون داری این یعنی کلی هدف
من اگه بچه دار بشم همش باهاش خوش میگذرونم
فوتبال
کلاس موسیقی
بازی
اواز
بدو بدو
یسره خونه همه مهمون بودم
دعا کن منم بچه دار بشم
انقدر خیال بافی کردم دیوونه شدم
عزیزم به این فکر کن که چندسال دیگه پسرت بزرگ بشه به همه چی میرسی، باشگاه و کلاس میری، ولی در الان از شرایطت لذت ببر ، آزادی که بچه نداشتن به آدم میده هیچ لذتی نداره، هیچ کس نمیتونه آدمو از تنهایی دربیاره جز بچه
اگه نمیتونی بیرون کلاس بری تو خونه کار های هنری انجام بده البته اگه علاقه داری کار های مثل خیاطی دکوپاژ بافتنی و خیلی چیزهای دیگه....
خدا واست نگهش داره ان شاالله که بزرگتر شد بهتر میشه
تاپیک های به روز شده
5 ساعت پیش
5 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز