بچها کمکم کنید تازه عروسم
باهم دوست بودیم و عاشقانه ازدواج کردیم.تاحالا تقریبا همه چی اوکی بوده ونازم خریدار داشته
ولی شوهرم ذاتا غرغرو وشوخی شوخی یهو یه چیزی میبپرونه ب شدت از بالا ب پایین میبینه همه رو
تو هر حرفی میزنه منم جوابش میدم ولی حس میکنم دیگه زیادش خوب نیست خسته و دلگیرم ک میشم ازش سکوت میکنم و میرم تو لاک خودم ک بهم میگه قهرقهرویی باید همش قهرکنی.بهشم ک میگم فلان حرف نزن میره تو مخم میگه باشه از این ب بعد هیچی نمیگم بت چ ص کنم میزنم تو برق برات موندم چیکار کنم از دستش
خب یه مثال بزن حداقل
چقدر شبیه شوهر منه
ماهم با شرایط مثل شما ازدواج کردیم
دو سه بار حالشو گرفتم قهر نکردم ولی کشیدمش بیرون حالشو گرفتم این اخلاقش نمیگم صفر شده ولی بهتر شده
یکمم مامانش اذیتمون میکنه
خو اون خون گرم تو یکم انگار خجالتی این ک خوب خون گرم و لارج باهات
کلا مردا درست نمیشن، من هیچ سیاستی بلد نیستم و دو روزه یه خرابکاری کردم که موندم توش و اعصابم خرابسسسسست
تو تاپیک قبلیم گفتم مثلا میگه شما کلا یه خانواده اید ما طایفه داریم.سر فیلم عروسی ک نگم براتون کل فامیلام مسخره میکرد این چرا دندونش اینجوریه اون چرا بلد نیست برقصه و...شعور نداشت ک بگه از ذوق عروسیمون دارن خوشحالی میکنن.یا دختر خالت شبیه اکتور اتاق فراره.عمت وراجه ب خنده ام میگه نمیشه واکنش شدید نشون داد
قهر نکن باهاش بخند توام ی عیب بزار رو اون
خب چرا رازاتونو میدونه؟
شوهرم منم اولا دقیقا همین بود فکر میکرد تیر طایفه خودش اسمون وا شده افتادن زمین خیلیم زیادننن
من الان میگم ما کمیت نداریم ولی خدایی کیفیت داریم
دیگه الان جمعیت کمم مده چیه هزار تا فک و فامیل
فامیلامون ظاهری خیلی خوب و به روز و باکلاسن باطنن به درد نمیخورن فقط مجلسین ظاهر دارن ولی من تااا تونستم ازشون خوب گفتم تعریفشونو کردم
الانم تا فرصت پیش میاد فامیلای اونو تخریب میکنم نه با خشم و بد زبونی یا به شوخی یا با حالت تعجب که فلانی چرا اینطوریه
