من درگیر سرطان هستم و ۳۲ سالمه
یه نفر مثلا میخواست به من دلداری بده اما حرفاش بیشتر منو رنج میداد
میگفت میدونی سرطان الکیه چیزی به اسم سرطان وجود نداره و کلک دکتراس که از مردم پول بگیرن
دارو شیمی درمانی نوره س ک میزنن تو روزی یه بار نوره رو بو کن
و هر روز ویتامین ای بخور درمان میشی
نیاز ب شیمی درمانی نداری
بعدم میگفت چرا فقط به یه ازمایش اکتفا کردی
گفتم هم تو شهر خودم هم مرکز استان ک قطب درمان هست تایید شده
و یه ازمایش رو فرستادن دوبی برام که بهترین ازمایشگاه خاورمیانه رو داره
میگفت اینا همشون کلاهبردارن و گولت زدن سرطان ساخته ی ذهن دکتراس
و کلی چرندیات دیگه
و مدامم میگفت چون خودت باور کردی سرطان داری دیگه خوب نمیشی
تو باید باورت رو عوض کنی شیمی درمانیم نری فقط نوره بزنی
مغزم از این همه حماقت سوت کشید
وقتی خودم دارم با یه درد بزرگ مبارزه میکنم چقد ذات بعضیا خرابه ک میان منو متهم میکنن که کم تلاش کردم و خوب مبارزه نکردم و همه کارام اشتباه بوده و اگه چرندیات اونو اجرا کرده بودم خوب شده بودم
