سلام
۲۱ سالمه و مجردم. تازگیا یه حس خیلی عجیبی دارم که هیچ وقت تا حالا تو عمرم تجربه نکرده بودم. حس خستگی و تنفر از خانواده.
همیشه عاشق خانواده ام بودم و به نظرم خانوادم تک بودن و حس میکردم بهترین پدر و مادر و خواهر دنیارو من داشتم از هرررر جهت. مدام خدارو شکر میکردم به خاطر خانوادم. اصلنم به ازدواج فکر نمیکردم و دلم میخواست همیشه پیش خانوادهم بمونم یا حتی اگه ازدواجم کردم بازم همیشه نزدیکشون باشم.
ولی جدیدا حدود چند ماهه که پدر و مادر و خواهرم هر ۳تاشون خیلی باهام بداخلاق و بیحوصله و لجباز و بیانصاف شدن. هر وقت بحثی چیزی پیش میاد هر ۳تاشون زود منو قضاوت میکنن و سریع به من چیزی میگن. یه وقتایی فکر میکنم شاید مشکل از منه که هر ۳تاشون یهویی فقط با من بد شدن ولی هرچی فکر میکنم هیچ تغییر یا بدی ای تو رفتارام یا دلیلی نمیبینم که انقد باهام بد باشن. حس میکنم از خانوادم (پدر و مادر و خواهر کوچیکم) خسته و متنفر شدم و دلم میخواد خیلی سریع ازدواج کنم و از شر خانوادم راحت شم (علاقهم به ازدواج بیشتر نشده ها، چون خانوادم اینجوری شدن دلم میخواد سریع ازین خونه و خانواده بزنم بیرون).
به نظرتون احساسام طبیعیه؟ شما ام تو این سن همچین حسی داشتید یا فقط من اینجوری شدم؟ به نظرتون بازم میشه مثل قبل عاشق خانوادم بشم؟ یا اگه همینجوری موندن و من ازدواج کردم بعدش دوباره اوکی میشن؟