کجا فهمیدی دنیا پوچ و بی ارزشه

وقتی فهمیدم حرف های آدم ها یکی نیس.....

وقتی فهمیدم ک ما ی مسافر هستیم توی این دنیا همین

نمیدونم خدا هدفش خلق ما چی بوده چون ما دوتا دنیا داریم پس چرا یکی نکرده دنیا

وقتی نوزادم رو بعد از تولدش از دست دادم. دنیا سیاه شد و من موندم و هزار غم... ولی بازم خدا هست.. امیدم به مهربونی بی پایانشه.. شاید دنیا خوب نباشه ولی حتما خدا جایی برامون جبران می کنه. هزاراان هزار نعمت هست که باید به خاطرش خدا را شکر کرد

چه سوال زیبایی ،،هر وقت به عمق زندگی نگاه میکنم تهش میبینم همچی بیهوده و گذرا هست

ما هیچ تر از هیچ پی هیچ دویدیم

جز هیچ در این هیچ دگر هیچ ندیدیم

وقتی هم به آرامگاه فوت شدگان میرم همش نگاه به قبر ها میکنم ،،،میگم یعنی آخرش همینه.......

آه زندگانی

وقتی دیدم

غم من باعث خوشحالیه خواهرمه

برادرم وقتی پول لازم داره فقط بهم زنگ میزنه نه روزای دیگه

وقتی دیدم پدرم هیچوقت دلش با مادرمو این زندگی نبوده

وقتی مادرم که انقد زرنگ بود روماتیسم گرفتو از کار افتاد

وقتی مامان و بابا فوت کردن

وقتی پدرم مرد

وقتی مامان بابام بچه بودم دعوا میکردن

وقتی مامان بزرگم پابه پای پدربزرگم پسنداز کرد و زندگی ساخت درست وقتی که کارشون گرفت و یه پول زیاد اومد دستشون تومور مغزی بدخیم گرفت و در عرض سه ماه فوت شد و پدربزرگم الان ازدواج کرده و یه خانم از خانواده خیلی ضعیف داره لذت اون ثروت رو میبره

اونجایی که پارتنری که ۶ سال با دخترداییم بود و همه جوره عاشقش بود ولش کرد رفت با یه دختر پولدارتر

خیلی زیاد

ولی جدید ترینش اینکه فهمیدم تو سایت های خارجی کلی شرط بندی شده تو دوران جنگ سر اینکه ما زنده میمونیم یا نه

همه ماسختیهای زندگی خودمونو داریم شاید قابل گفتن هم نباشه اماباورکن هرجوربخوایم میگذره اگه همش به بدیهافک کنی بد میشه باید خیلی جاها بگذری وبگی قسمت این بوده اگه قلندردلشووانمیدادمیمرد