این اولین تاپیک منه اینجا میزارم و میخواستم صرفا نظر بقیه خانومارو بشنوم اگر در شرایط من بودن.
من ۱۴ سالم بود تو خانواده سنتی و روستایی ازدواج کردم و ۱۷ سالگی اومدم خونه خودم. الان ۲۹ سالمه، همسرم ۳۷ سال بچه هم نداریم.
تحصیلاتم و تو یکی از بهترین دانشگاه ها تا ارشد ادامه دادم و الانم مشغول به کارم ( البته که از کارم راضی نیستم)
همسرم خیلی مرد مهربون و با درکی هست ولی انگار واسه هم ساخته نشدیم از اول نتونستم حس عاطفی بهش داشته باشم، نه علاقه نه ابراز احساسات نه رابطه جنسی درست. دوتا دوست زیر یک سقفیم و بدون چالش زندگی میکنیم. ولی هردو میدونیم که این زندگی نیست که میخوایم. سالها مشاوره رفتیم تاثیر نداشت، چون شب عروسیمون از بستگان نزدیک فوت شد و عروسی تقریبا نصفه برگزار شد گفتن باید برید دعوا و طلسم بازم فایده نداشت🥲یه مدت من بفکر مهاجرت افتادم که به این بهونه این زندگی تموم شه، نشد. بخاطر خانواده و ترس از آینده جدا نشدیم.
همسرم از لخاظ فیزیکی قدش کوتاهه و یک دلیل عدم میل جنسی همینه، یعنی هردو ۱۶۵ هستیم، از لحاظ مالی هم شغل آزاد و متوسط رو به پایینه بیشت، ولی از لحاظ انسانی و اخلاق واقعا خوبن🥲
واقعا موندیم تو یه زندگی که نمیدونیم چیکار کنیم.
