من پاییز ۱۹ سالم میشه.. تازه امسال دانشگاه ک رفتم یخورده آزادی عملم بیشتر شد.. مثلا تنهایی میزارن برم بیرون خرید یا باشگاه ولی خانوادم بشدت روی دوست و رفیق حساسند تاحالا اصلا خونه دوستم نرفتم یا اونا خونه ما نیومدن .. تولد دوستم هیچوقت نرفتم .. توی این ۱۹ سالی هم فقط سه بار با دوستم رفتم بیرون ک اونم با اصرار و همش ته دلم ترس بود آخه چرا؟ همش استوری دوستامو میبینم ک باهم میرن جنگل دریا میرن تولد کافه ولی هروقت ب من گفتن من بهانه آوردم منم دلم میخاد مثل اونا بیشتر خوش بگذرونم.. بنظرتون درسم تموم بشه برم سرکار و دستم توی جیب خودم باشه کم کم بهتر میشه؟کم کم اختیارم دست خودم میاد؟ من همش دوست داشتم مسافرت برم با دوستام ولی حتی همین شهر خودمون هم بزور باهاشون بیرون میرم
ی چیزی ک واقعا حسودیم میشه اینه ک چرا بقیه خانواده ها اینجوری نیستن؟
