بهش گفتم با خانوادت باید بیای معذرت خواهی
میگه فقط ب بابام گفتم با بابام میام بعدشم بیا بریم تراپی
میگه روم نمیشه ب همه بگم ابروم میره پیششون
میگه مطمئنم دیگه خانوادت رابطه خوبی با من نخواهند داشت از این به بعد
گفتم باید ب این موضوعا همون موقع فکر میکردی
مشکل مالی رو مثال زدم. ولی همیشه فشارهای زندگی بوده و هست و اختلافات زن و شوهری تموم نمیشن.
فکر کنم پیشنهادات خوبی بهت شد همون صفحه اول. اینکه قبل عروسی حتما خانواده رو در جریان بگذار. البته اگه کاملا پشتیبان ت هستند و حمایت میکنند.
دوم اینکه خودت کلاهت قاضی کن ببین چقدر از این قضیه مسبب ش خودت هستی.
یه مسیر هم اینه که کلا بیخیال خواسته هات بشی و جنگیدن رو کنار بزاری و هر چی گفت دربست قبول کنی. نه دیگه اعتراضی کنی و نه حرفی بزنی و تماما نظرات اونو اجرا کنی و هر چی گفت قبول کنی. اینجوری هیچ مشکلی پیش نمیاد.
حالا تصمیم با خودته. و تصمیم سختیه. حتما حتما مشاوره برین. هر چند مشاورها به ندرت بهت پیشنهادی برای خاتمه ارتباط میدن.
حرفو به خانواده ها نکشون اگر میخوای زندگی کنی
اگر قصدت جدایی هست که هیچی
حرف طلاق و جدایی و عروسی کنسله هم نزن چون به مرور حساسیتش رو از دست میده میگه برو جدا شو
مشکلی با جدا شدن ندارم مخصوصا الان ک اولشه ، میترسم وارد ی زندگی بشم ک قرار باشه توش کتک بخورم
خودمم نمیخاستم حرف ب خانواده ها برسه هنوزم ب خانواده خودم نگفتم اون ب باباش گفته
بگم بیاد با باباش کافه ای رستورانی چیزی صحبت کنیم؟
دوستش دارم اما میخام این بار اول و اخرش باشه
دیگه خود دانی
اگر قصدت جداییه همین الان خانواده ها رو خبر کن شکایت کن و تا طلاق برو
اگر قصدت زندگیه به هیچ عنوان نذار تو خانواده ها روشن به هم باز بشه اگر خانواده ها خبردار شدن به قول خودت همین الان جدا بشی بهتره
ما همه داریم نظرات شخصی میدیم. ممکنه خیلی کارشناسی شده نباشه. همون تراپیست بهترین حالته. یکی باشه که واقعا کارش خوب باشه و دلسوز باشه.
با این وضعیت واقعا باید چند جلسه برین تراپی. اینکه دوستش داری رو باید بزاری کنار تمام بدی هاش. کاملا تحلیل شخصیت بشه و ببینی اصلا درست تصمیم گرفتی؟ آیا اگه یه نفر دیگه بود ممکن بود یکی دیگه رو با یه سری خصلت های دیگه قبول کنی؟ میتونی بدون اون زندگی کنی؟
ولی بهترین پیشنهاد همون مشاوره ست. هر چند ممکنه خانواده ها بفهمن سخت کنه قضیه رو. ولی کاش گذاشه بودین بعد چند جلسه تراپی اون قضیه معذرت و خانواده ها رو انجام میدادین. ولی خب به هر حال برای عروسی خیلی عجله نداشته باش.
تو این سی سال زندگی پدر و مادرم با همه ی اختلاف هایی که باهم داشتن بابام جرعت نداد به خودش دست رو مامانم بلند کنه
دیگه خوددانی...
اره خانواده خودمم همین طورن
من تا حالا از گل نازکتر بهم نگفتن
ایشونم از اشناهای خانوادگی بود ، دوست صمیمی پسر عمومه
میشناختمش تا حدودی و از خیلی لحاظا هم عالیه
ولی نمیتونم وارد زندگی ای بشم که توش قراره بهم بی احترامی شه از طرف دیگه خانواده خودش کلی تدارک دیدن و ذوق مراسمای دامادی رو دارن و .. نمیدونم ی فرصت دیگه بدم یا ن
ایی کاش عقد نمیکردی واین تراپیست رو قبل از عقد میرفتین. ایران درست بشه ایرانی درست نمیشه
باید یاد بگیرین که قبل ازعقد وقت بذارین واسه شناخت طرفتون نه وقتی که دیگه اسم رفته تو شناسنامه وبعدش درگیر دادگاه ومهریه بشین
