زیباترین شعر و متن هایی که خوندید

حال خوبیست،

بیایید خرابش نکنیم

عشق اگر در زده خیر است،

جوابش نکنیم...!🌱🕊`

تکراریه

مشکلی نیست؟

در خیالاتم برایت, در خیابان ،ناز کردم

با نبودت عاشقی کردم کمی اعجاز کردم

من شبیه مطربی که میزند ساز جدایی

آمدم از تو بخوانم ساز رفتن ساز کردم

در درونم یک پرنده در خیالاتش بمیرد

چون بمیرم در خیالت ظاهراً پرواز کردم

زخم بودم آمدم تا لب گشایم به شکایت

آنقدر گفتم بمانی ،عاقبت سر، باز کردم

اشتباه کردم نماندی کاش دستم میشِکَست

تو که میرفتی در آخر،من چرا در باز کردم؟

دلت را خانه ما كن، مصفا كردنش با من.

به ما درد دل افشا كن، مداوا كردنش با من.

اگر گم كرده اي اي دل، كليد استجابت را.

بيا يك لحظه با ما باش ، پيدا كردنش با من.

بيفشان قطره ی اشكي، كه من هستم خريدارش.

بياور قطره اي اخلاص، دريا كردنش با من.

اگر درها به رويت بسته شد، دل بر مكن، بازآ.

درِ اين خانه دق الباب كن، وا كردنش با من.

به من گو حاجت خود را، اجابت مي كنم آني.

طلب كن آنچه مي خواهي، مهيا كردنش با من.

بيا قبل از وقوع مرگ، روشن كن حسابت را.

بياور نيك و بد را، جمع و منها كردنش با من.

چو خوردي روزي امروز، ما را شكر نعمت كن.

غم فردا مخور، تأمين فردا كردنش با من.

به قرآن، آيه رحمت، فراوان است اي انسان.

بخوان اين آيه را، تفسير و معنا كردنش با من.

اگر عمري گنه كردي، مشو نوميد از رحمت.

تو توبه نامه را بنويس ، امضا كردنش با من.

ژولیده نیشابوری.

یکی هست عاشقشم واقعا

پسر من ماه من از یونیس ریتسوس

نمیشه اینجا گذاشتش :)

وای چ تاپیک زیبایی همگی بفرستید و بنویسید کیف کنیم 😁😁😁😁

هر کجا نیست کسی، آنطرفِ میز، منم!

خسته و غمزده با خویش گلاویز.. منم!

هر چه افتاده کناری و نفهمیده کسی

هیچکس هم پیِ آن نیست، همان چیز منم!

خسته، خلقی پیِ ما میل ترحّم دارند..

شوم، شوریده، حزین، گریهی یکریز منم!

هر که در من وطنی داشته، شد خانه خراب

شهر ویران شده از غارت چنگیز، منم!

به تنِ سردِ من اینگونه که داغِ تو نشست

شاهِ قاجار تو، مشروطهی تبریز منم ...

اول قصّهی سهراب، خوشایند، تویی!

آخر قصّه ولی، تلخ و غم انگیز منم ...

دل و دین، هوش و هوس ،هر چه که بردی بشمر

به خیال چه نشستی؟ ته پاییز منم ...

در جهان هرگز مشو مدیون احساس کسی

تا نباشد رایگان مهرت گروگان کسی

گوهر خود را مزن بر سنگ هر نالایقی

صبر کن پیدا شود گوهرشناس لایقی

بردم ز یاد اندُه فردا را

گفتم سفر فسانهٔ تلخی بود

نا گه به روی زندگیم گسترد

آن لحظهٔ طلایی عطر آلود

خدایا کل سالت امتحان بود

که سختش مال ما بیچارگان بود

یکی را امتحان کردی به نعمت

فرستادی سفر با پول ملت

عطا کردی به او ماشین و ویلا

سفر با خانواده دور دنیا

یکی مستاجر و بی خانمان است

شب و روزش پی نانی دوان است

خدایا ساده کن این امتحانت

عدالت پیشه کن با بندگانت

چرا باید یکی لرزد ز سرما

شبی را سر کند با نان و خرما

یکی هم برده بین المال ما را

به روزی خورده خرج سال ما را

به ما که میرسد حمش حرام است

خدایا وضع ما اینجا درام است

خدایا وضع ما کار شما نیست

بدی هرگز به رفتار شما نیست

ولی یک عده ای در زیر بامت

خدایی میکنند اینجا به نامت

خدایی لحظه ای این سو نظر کن

دمی از کوچه ماهم گذر کن

تفاوت ها تو میبینی سراسر

میان ما و این ژن های برتر

خداوندا..... ببین اوضاع اینجا

عوض بنما.... تو جای ما و اینها

حافظ کجای کاری ؟

فالت غلط درآمد

گفتی غمت سر آید ...

این عُمر بود سر آمد ....

ديوانه و دلبسته ي اقبال خودت باش

سرگرم خودت عاشق احوال خودت باش

يک لحظه نخور حسرت آن را که نداري

راضي به همين چند قلم مال خودت باش

دنبال کسي باش که دنبال تو باشد

اينگونه اگر نيست به دنبال خودت باش

پرواز قشنگ است ولي بي غم و منت

منت نکش از غير و پر و بال خودت باش

صد سال اگر زنده بماني گذراني

پس شاکر هر لحظه وهر سال خودت باش

از باغ می برند چراغانی ات کنند

تا کاج جشن های زمستانی ات کنند

پوشانده اندصبح تو را ابرهای تار

تنها به این بهانه که بارانی ات کنند

یوسف!به این رها شدن از چاه دل مبند

این بار میبرند که زندانی ات کنند

ای گل گمان مکن به شب جشن میروی

شاید به خاک مرده ای ارزانی ات کنند

یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست

از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

گاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند

مینویسم یک غزل در بابِ عشق

نیست رنگے بهتر از مهتابِ عشق

عاشقم شاید ڪه مالک گشته ای

این فضاے سینه را اربابِ عشق

مے شڪوفد نسترن در باغِ دل

قلبِ پاڪم مے شود بے تابِ عشق

عشوه ات پُر شور و لبخندت ملیح

رنگ و بویت عِطرِ هر محراب عشق

گاه نم نم مے چڪد باران ولی

قطره ها زیبا ڪند آداب عشق

خوب میدانم ڪه گلبانگِ اذان

نغمه اے زیبا شود در خوابِ عشق

آنڪه عاشق بوده مے فهمد مرا

صد غزل دارد دل از مضرابِ عشق.