منم شوهرم اینطوری بود. از یه زمانی دیگه معطلش نشدم. خودم با بچه ام میرفتیم بیرون.
الان عوض شده 😂
هر روز قهوه خونه معلومه به جو عادت کرده و حوصله هیچ دیگه رو نداره
مگه با داداشش ازدواج کرده
توهم دوست پیدا کن باهم برید خرید دورهمی و .. هرکاری کرد مثل خودش توجه باید دوطرفه باشه
دوستی ندارم به اون صورت دوسه نفر هستن زن دوست شوهرمن اونم خونه هاشون دوره فقط دوره ی شام داریم یا اگه زنگ بزنن بریم بریم بیرون که ماهم بریم جدا اصلا وقت نمیذاره
نمیدونم چرا نمیتونم دوستی پیدا کنم مثلا مامان همکلاسی پسرمو تو پارک زیاد صحبت میکردیم ولی باهام سرد بود فکر کردم چون سنش بالاست یکم برای اونه بعد چند شب پیش تو تجمع دیدمش با اون یکی مامان همکلاسیش که خانومه چند سال از من کوچیکتره خیلی هم صمیمی ان و تو حرفاشون شنیدم خونه ی همم میرن
تو صحبت کردن نه قیافه میگیرم نه نیش و کنایه دارم نه بی ادب و رکم ولی چون قیافم جدی دیده میشه همه فاصله رو باهم حفظ میکنن و صمیمی نمیشن خیلی وقتا شنیدم گفتن فلانی خیلی قاطیه یا اخم داره یا قیافه میگیره در حالی که جدی قیافم اینجوریه رفتارم اینجوری نیست
کلا الان دوست خوب پیدا کردن سخته. مشکل خبلی هاست. یه خورده ازشون تعریف کن. بگو چه خانم خوش صحبتی هستی . چقدر بهم در کنار شما خوش گذشت . دو سه بار تو پارک همدیگرو ببینید بهرحال از چند نفر یکی دوست پارکی حداقل میشه
نیاز نیست تا این حد صمیمی بشید که خونه هم برید در حد اینکه بگو بچه هارو خواستید بیارید پارک بگید باهم بیایم کافیه
همسرتم خودت برنامه ریزی کن بگو این هفته جایی قرار نذار به بچه ها قول دادم ببریمشون فلان جا گاهی لازمه بچه رو بندازی جلو اون بگه بابا این هفته مارو ببر بیرون دختر من شش سالشه بصورت خودجوش برای تمام اخر هفته ها برنامه داره میگه منو ببرید بیرون جاشم میگه بدون اینکه من بهش بگم
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
7 ساعت پیش
7 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز