وقتی شرایط پیش تراپیست رفتن رو ندارید و دلتون کلی گرفته، خیلی هم تنهایین و حتی یه دونه رفیق ندارید ، روزانه حتی با یه آدم هم چت نمیکنید یا تلفنی با کسی صحبت نمیکنید و تو شرایط سخت و استرس زایی باشید اینجور وقتا چکار میکنید:)
( تیکه ننذازیذ لطفاً)
گریه
سخته خیل
با دوستای قدیمیت ارتباط بگیر
سخته خیلی
چی بگم والا
حرفای دلمو تو نوت گوشی مینویسم
پول مول داری
چت جی پی تی رو دارم فقط
من دقیقااااا همین شرایط هستم
هیچی
میرم باشگاه یکم تو روحیم تاثیر میذاره
متاسفانه یه مدت بعد طلاقم به دلیل اینکه خانواده اصلا درکم نمیکردن دوست صمیمی نداشتم که راحت باهاش حرف بزنم تراپیستم چون منو میدید یا صدامو میشنید نمیتونستم راحت باشم و حالم بد میشد که به سری حرفارو بزنم
به صورت ناشناس با غریبه چت میکردم. کارم بد بود ولی خب خالی شدم و. تونستم فراموش کردم
کتاب میخونم اهنگ گوش میدم تنهایی میرم خیابون یکم راه میرم حموم میرم ماسک میذارم واسه پوستم ناخن های پامو لاک میزنم غذا میپزم کیک درست میکنم
من با زبون خودم خیلی خودمونی با خدا حرف میزنم(البته بیشتر غر میزنم،بعدش ارومتر شدم مهربونتر میشم)
غمها و ناراحتیم و مینوسم
خودمو
با گوشی مشغول میکنم.
بیرون میرم،قدم میزنم و به ادما نگاه میکنم
من دقیقاً تو این شرایطم هیچی بیشتر فیلم میبینم البته انگیزشی بعضی وقتا هم آهنگ و پادکست
البته الان نزدیک ماهانه ام هست حالم خراب تره هیچی حالمو خوب نمیکنه...
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز