واقعا نمیدونم چطور بگم اما انقدر که این روزا تاپیک نالیدن از بی شوهری دیدم حالم داره بهم میخوره.
میبینی دختر 17، 18 ساله تاپیک میزنه من چرا ازدواج نمیکنم، من ترشیدم، پس من کی ازدواج میکنم، من چرا خواستگار ندارم.
واقعا با دیدنشون عصبانی میشم ،خیلی حرص میخورم.
آخه دختر خوب، قربونت بشم من. ما داریم تو سال 2026 زندگی میکنیم، جای اینکه تلاش کنی در آینده سری از تو سرا دراری ، درس بخونی، شاغل بشی، در آمد خوب داشته باشی و تبدیل بشی به یه دختر مستقل و موفق لنگ اینی که پس کی بالاخره میتونی از صبح تا شب بشوری و بسابی و بپزی و تو سری بخوری؟
منم ازدواج کردم منم عروس شدم لباس عروس پوشیدم. ولی باور کنین شیرینی وقتی که فارغ التحصیل میشید وقتی برای اولین بار میرید سر کار وقتی برای اولین حقوق میگیرید ،خیلی خیلی بیشتر از ازدواجه.
خودتون یکم فکر کنین، دوست دارید ده سال بعد کجا باشید؟ یه زن مستقل ، تحصیل کرده، با در آمد بالا یا کسی که مهاجرت کرده و داره لذتشو میبره ،یا زنی که بخاطر خونه داری و بچه داری فرسوده شده و دائما دستش جلوی شوهرش برای یه قرون درازه و با هزار منت یه قرونو میگیره؟
خودتون کلاهتون رو قاضی کنید و انقدر از این تاپیک های حرص درار و اعصاب خورد کن نزنید، مرسیممنون.
