من ۲۲سالمه مجردم
ولی حس میکنم از اینام که ازدواج میکنم سریع طلاق میگیرم
بخاطر یسری اخلاقم
مثلا یکیش اینه که زود آدما از چشمم میفتن و میتونم به راحتی کنارشون بزارم
البته نه اینکه آدم بی معرفتی باشم نه فقط تحملم کمه
یا مثلا آدم انتقام جویی هستم، هرکی اذیتم کنه تا سرش تلافی نکنم آروم نمیگیرم
سوم اینکه نمیتونم هرچیزی تحمل کنم ، هر حرفی هر کاری و.... سریع از کوره در میرم
مثلا امروز مادرم کلا خونه نبود ، من برای شاپ و نهار غذا درست کردم ، پدرم از سرکار اومد سفره پهن کردم ، ظرفارو شستم و.... حس خدمتگزار بودن بهم دست داد
مثلا یه حس بدی گرفتم از اینکه مثلا پدرم نشسته من داشتم کارارو انجام میدادم
البته که آدم تنبلی نیستم
۹۰درصد مواقع آشپزی میکنم تو کنه ، چون از ۱۲سالگی مجبور شدم یاد بگیرم ( تعریف از خود نباشه ولی به گفته بقیه دستپختم خوبه😅)
ولی خب ویژگی خوبم دارم دیگه
یکیش اینکه تا الان با هیچ پسری دوست نبودم و این یه جورایی نشون از پاک بودن و اصالت داره (میدونم الان میریزید سرم سر این ولی خب من نطرمو میگم ،شاید بین جوونایی که ۹۰درصد قبل ازدولج با این و اون خاطره اون ، اینطوری بودن یه جور امتیار محسوب شه ، هرچند خودم راضی نیستم )
یا اینکه آدم قدرشناسی هستم ، اگه کسی بهم محبت کنه تا براش جبران نکنم آروم نمیشم
یا مثلا آدم وفاداری هستم اگه بدونم طرف مقابلم آدم درستیه به هیچچچچچچ وجه از لحاظ معرفتی براش کم نمیزارم
با این تفاسیر فک میکنم تاب و تحمل ازدولج کردن ندارم چون خیلیی چالش داره
البته فعلا کا زوده حداقل ۳الی ۴سال بعد
بنطرتون این نشانه ها و فکرا طبیعیه یا من سخت گرفتم؟؟؟
نطر شما چیه؟
