یه مدت کوتاهیه من و پسرم تنها زندگی میکنیم شوهرم کارش یه شهر دیگس ، قبلا تا شوهرم بیاد به اصرار مامانم میرفتم خونشون چون خودش و داداشم تنهان بابام فوت شده ولی این سری دیگه از دست حرفا و رفتارای مامانم اومدم خونه خودم و حقیقتا خیییلی راحت ترم ، حالا حرف اصلی اینه که هفته پیش من باهاش سر یه مسئله ای که کاملا حق با منه بحثم شد از اون موقع تاحالا نه اون زنگ زده به من نه من زنگ زدم ، حق دارم ناراحت و دلخور باشم که با اینکه میدونن تنهام ولی هیچ سراغی ازم نگرفتن حتی زنگ نزد حال بچه مو بپرسه
وقتی بینتون بحث پیش اومده به نظرم طبیعیه که زنگ هم نزنن
گاهی وقتا فقط باید با مامانا ساخت
من به راضی رو به مادرم گفتم اونم آبروی شوهرم و تو محل کارش برد الآنم به روش نیاوردم
حق داری ولی کشش نده یه زنگ بزن و تمام
اگه صد درصد حق با تو بوده محلش نده ببین تا کی میخواد سراغتو نگیره
ببین حرف های مادرا رو کلا باید هیچ حساب کنی،
مادرت رو نرنجون بزار هرچی میخواد بگه ، توام سکوت کن
اینجوری راحت تری
کار خودتم انجام بده
من هم خیلی بحث میکردم دیدم فقط حرف خودش رو قبول داره ، بخاطر اینکه آق والدین نشم دیگه کلا سکوت اختیار کردم هرچی دلش میخواد میگه منم تایید میکنم ، اما سر آخر کاری که میخوامو انجام میدم
اگر بجای من بودی چکار میکردی
من کل خونه ای رو که به اسمم بود حاضر شدم بزنم بنام مادرم تا دیگه نگه به اسمت خونه زدم
ول کن اصلا فکر کن هیچ ارثی در کار نبوده
در حدا احترام با مادرت رفت و آمد داشته باش، اما بگو که راضی نیستی
تاپیک های به روز شده
13 دقیقه پیش
13 دقیقه پیش
13 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز