چرا همش خودمو مقایسه می کنم

همش توجه میخوام همش دنبال واکنش دادنم نمیتونم آروم باشم و همه چی رو به چپم بگیرم دوست دارم بگم به جهنم که فلانی محل نداد یا به جهنم که هیچکی جز خانوادم دوستم نداره یا به جهنم که فلانی خوشگل تره یا به جهنم که اخلاقم بده و هیچ دوستی ندارم دوست دارم دست از خود انتقادی بردارم دوست دارم آرامش داشته باشم حتی وقتی تو اجتماعم احساس می کنم باید در مقابل همه آماده باش باشم تا بتونم جواب بدم ولی احساس ناتوانی میکنم