سر هر چیزی ساعت ها فکر و خیال میکنم و بزرگش میکنم
مثلا بعد غذا همش حرص میخورم که وای چقدر زیاد خوردم کاش کمتر میخوردم الان چاق میشم در صورتیکه موقع غذا خوردن اصلا اهمیت نمیدم ولی بعدش یادم میفته
یا مثلا یه حرفیو میزنم یا با مامانم بحث و دعوا میکنم که دیگه تا ساعت ها همش عذاب وجدان دارم همش میگم ای کاش اون حرفو نمیزدم ای کاش لال میشدم نکنه دلش شکسته باشه نکنه خدا منو نبخشه و فلان
حتی بخوام یه خوراکی هم بخورم همش میگم نه الان نخور بعدا بخور بعدش که میخورم بازم با خودم میگم ای کاش نمیخوردم الان چاق میشم و فلان
یا حتی پشت سر کسی غیبت هم بکنم بازم ساعتها عذاب وجدان دارم