سلام عزیزم،
خیلی سخته وقتی میبینی عزیزت دچار رنج روحیه و نمیتونه کمک رو بپذیره. ولی بدون که این مقاومت، خودش بخشی از بیماریه، نه اینکه نخواد بهتر بشه.
گاهی وقتا یه قدم کوچیک، مثل صحبت با یه مشاور تو فضای غیررسمی یا حتی گوش دادن به یه پادکست روانشناسی، میتونه جرقهای باشه برای پذیرش درمان. مجبورش نکن، ولی آرومآروم باهاش صحبت کن، نگرانیت رو با مهربونی نشون بده.
اگه کسی اطرافشه که حرفشو بیشتر قبول داره (مثلاً خواهر، دوست، یا حتی پزشک عمومی)، میتونی از اون کمک بگیری. بعضی درمانها هم اول بدون دارو شروع میشن، با مشاوره و تکنیکهای شناختی رفتاری.
تو قویای که داری براش میجنگی، امیدوارم زودتر حالش خوب شه. اینجا همگی کنارتیم.❤️