اگه یه دختر نوجوان مثلا 18 تا 20 داشتید
که اهل درس خوندن نیست ایندش براش مهم نیس، از صبح تاشب فقط تو اتاقشه تو گوشیه تا حالا کمک نکرده تو نظافت خونه
خیلی تنبله , هیچ هنری نداره
خیلی بی ادبه به پدر مادرش حرفای زشت و رکیک میزنه
از همه چی ایراد میگیره نمک نشناسه
خیلی عصبیه با کوچک ترین حرفی دعوا راه میندازه فحش میده
تنها چیزایی که داره ایناس که نماز میخونه اهل دوست پسر اینا نیست ،کلا رفیق یکی بیشتر نداره کلا اجتماعی نیس فقط یه گوشه خونه میفته تو گوشی
اگه بچتون اینجوری بود چیکارش میکردین؟؟
خودم همینم
میبردمش تراپیست حتما
ب نظرم اینا بخاطر تربیت اشتباهه اون بچست
ببخشید
خب دوس نداره هیچ مهارتی یاد بگیره
شاید دوس پسرش تو همون گوشیه...
ولی کلا دیگه تربیتش از دست خونوادش در رفته
صددرصد حالش از نظر روحی خوب نیس تراپی نیاز داره
افسردس میبرم دکتر و انگیزه پیدا میکنم براش برای تلاش برای ایندهاش
منم همینم
تو رو خدا نجاتش بده
بچه رو باید از اول تربیت یاد داد الان دیگه بزرگ شده کاریش نمیشه کرد
میپردمش مشاور
نمیدونم واقعا
سعی میکردم رابطمه باهاش خوب کنم ببینم چشه
اینجوری نبوده دیگه از اول
طبیعتا شده اینطوری
جای والدینش بودم
وقتی داشت این علائمو تازه تو سن کم نشون میداد
میبردمش پیش روانشناس تا نهادینه نشه توش
بعدم تو خونه موظفش میکردم بهم کمک کنه
و تنبیه های نه خیلی بدی براش بعد از بی احترامی در نظر میگرفتم
باهاش صحبت کن.شاید مشکلی داره.یا ببرش یک مشاوره خوب و مذهبی
منم بهم توجه نمیشد همین شدم
بنظرم بیشتر بهش توجه کن محبت کن حرفای قشنگ بهش بزن
باور کن باهات خوب میشه
