منو نامزدم خیلی همو دوس داریم من به مرور علاقمند شدم ولی اون خیلی دوسم داره،بچه خونوادس، خیلی پسر ساده ایه اما بروز و تحصیلکرده خیلیم خوش اخلاقه تو این یسالو نیم منو یبارم ناراحت نکرده و ارتباط اجتماعیشم خوبه به حرفم گوش میده
ولی چون سنش کمه فعلا اون موردایی که باید برا ازدواج تیک خورده باشه رو نداره ولی ما دیگه نامزدیم منم دلم نمیخواد بخاطر این موردا نه ناراحتش کنم نه به جدایی فک کنم چون واقعا دوسش دارم
مثلا خونه،ما قراره باهاشون تو یه ساختمون باشیم خونوادش میگن خونه کلا برای شما من مشکلی با این مورد ندارم ولی اگه کلا دیگه نتونه خونه بخره با این اوضاع چی؟ماشین هم تا چندماه دیگه قراره بگیره ولی گفت اول یچیز در حد توانم برا راحت بودنمون میگیرم سال بعد جبران میکنم بهترشو میگیرم شغلشم کارمندی سادس
استرس آینده رو دارم واقعا خیلی تلاش میکنه ولی خب کارمندی یه حقوق ثابته دیگه نمیدونم امیدوار باشم یا نه
شما اگه بودین با این شرایط قبول میکردین این ازدواجو؟
