من رمان هایی که خوندم و خیلی از فرصت های زندگیمو به پاش گذاشتم مثلا یه کتابی بود یک سال طول کشید تمامش کنم صد سال تنهایی گابریل گارسیا مارکز که دیگه برنده نوبل هست از این بالاتر نداریم هنوزم مغزم وقتی بهش فکر میکنه ناخودآگاه به سمت ناامیدی و پوچی و ناراحتی ها میره
رمان هایی که خوندم تقریبا اینا هستن به نظرتون خوبن یا بد ؟
صد سال تنهایی اثر مارکز
خوشه های خشم اثر جان استاین بک
بلندی های بادگیر اثر امیلی برونته
عشق در زمان وبا اثر مارکز
کیمیاگر اثر پایولو کوئلیو
تهوع اثر ژان پل سارتر
گتسبی بزرگ ( اینو ولی دوس داشتم ) اثر اسکات فیتز جرالد
و ده ها رمان برتر جهانی دیگه