من میشناسم کسایی که بعد ۳ یا ۴ سال قبول شدن بابا
ولی تو این کارو با خودت نکن چون درنهایت ناراضی می شی احساس عقب موندگی از هم دوره ایات داری هرچند رشته مورد علاقه ات قبول شده باشی
همش به این فکر می کنی که از بقیه ۳،۴ سال عقب تری و سنت رفته بالا و...
یعنی هیچ راه دیگه ای برای موفقیت بجز درس نمی بینی؟