برای تولدش رفتم یه گیف پول خیلی شبک و گرون خریدم تولدم که شد یه دسبند ۲۰ تومنی بهم داد
روز دخترم رفتم براش تل خریدم به جای اینکه بگه دستت درد نکنه گف چفدر ولخرجی
اونم بهم یه دفتر چه داد
بهش گفتم مبخوام برم کبلا نگام کرد گف خوب مبارکه بعد پیش مامانش گف نگاه کن ما تا قمم نمیتونیم بریم
از کربلا اومدم زیارت قبول چه عرض کنم هیچی نگف🤨🧐بعد مامانم میگه مامانش به مت زنگ زده حالا سوعاتی بهش بده اونم یه بار رفت قم برات اورد
براچی به یه همچیت آدممی که حتی نمیتونه زیارت قبول بگه سوغاتی بدم؟
هیچی
مشکل از شماست
چرا فکرمیکنی دوستته؟
بااینچیزایی که تعریف کردی بنظرم حتی اون ترو یه رفیق ساده نمیدونه
بعد این آدم دوستت هست. بدون هیچ کس خارج از خانواده اش رفتار نمیکنه. اینا چرتکه دارن تو روابطشون. نه تنها خودش بلکه خانواده اش. وقتش بشه همین آدم تورو به ی پوست خیار می فروشه. ازش دور شو. سوغاتی هم نیاوردم. سر همین باهات کات میکنه
اشتباه میکنی حرفاتو بهش میگی. چه جراتی داری به این آدم اعتماد میکنی. بعد از روی دلسوزی هم باهاش دوستی. مادرم همیشه میگه دوستت باید از خودت بهتر باشه که بتونه ارتقا بده سطح فکرت رو. باهاش بمونی میشی عین اون
