تو بات ناشناس با یه پسری آشنا شدم حرف زدیم هدفم این بود فقط یکساعت صحبت کنیم اما الان خیلی طول کشیده به نظرتون بلاکش کنم
حس بدی دارم یه سری چارچوب و خط قرمز دارم انگار دارم به پدر و مادرم خیانت می کنم و خدا ازم بدش می یاد
عذاب وجدان گرفتم من کنکوری هم هستم آخه
از طرفی دلم می خواد باهاش حرف بزنم
من خیلی تنهام نه دوستی دارم نه کس دیگه ای خواهرم نامزده و ازم بزرگتر برادرمم ازدواج کرده
پشت کنکوری ام هستم
انگیزه کنکورمم رفته چیکار کنم ؟
جای مادر یا خواهرم