خونم کوچیکه 44 متره من هیچوقت تو خونه کوچیک زندگی نکرده بودم الان 7 ماهه عروسی کردم اینجام اصلا عادت نمیکنم اصصصلا عادی نمیشه حالم بهم میخوره از این خونه زندگیم
خونه قدیمیه صاحبش سرسری یه کابینت و سرامیک کرده و دادش اجاره سایلام توش زشت دیده میشن از جهیزیمم متنفر شدم
کافیه یه مهمون بیاد گیر میکنیم به هم نمیشه حتی یه سفره بندازم فرو میریم تو سفره
شب که میشه نمیتونن راحت بخوابن جاشون نمیشه من همش خجالت میکشم
من خسته شدممممممم
عزیزم حق داره مشکل مالی داشتین حونه کوچیک گرفتین
خدا حاجت دلمون بده
اگه یکم طلا داری بفروش از اونجا پاشو
عزیزم درکت میکنم منم از محلی ک زندکی میکنم متنفرم چرا کسی مارو درک نمیکنه
غصه که نداره چند ماه دیگه عوض میکنی عزیزم
هعععی
منم س سال توی ۴۵ متر زندگی کردم،درک میکنم،ولی پولامونو جمع کردیم خداروشکر الان صابخونه ایم و اوضاعمون خوبه
بهت حق میدم عزیزم
ولی تا وقتی که بتونید عوض کنید صبر کن و روزات رو تلخ نکن
اول زندگی برا همه سخته عزیز
عوضش خداروشکر کن برا سلامتی خودت و همسرتو خانوادت
من بچم دنیا اومده و مریضه و دیگ دنیابرامبی ارزشه😔
😭😭وای درد منه خدایاااا
الهی عزیزدلم
کاش مهموناتون شب لااقل نمونن
انشالله خونه بزرگترمیگیرید
عزیزم حق داری ولی به کسایی فکر کن که مجبورن با مادرشوهر تو یه خونه زندگی کنن و همین خونه ی تو آرزوشونه
خدارو شکر سقفی بدون منت بالای سرته
مهمون جمعیتی هم دعوت نکن
بعدشم خونه ی تازه عروس چرا باید شب یکی بخوابه اونم وقتی خونه انقدر کوچیکه
الهی عزیزم منم مثله توام خونه کوچیک تو محله پایین شهر که زنا با چادر تو کوچه میشینن..تازه شوهرمم خوب نیست یه پست فطرته یه پسر دوسالم دارم فقط به خاطر اون زندم
