نمیدونم چرا ساعت دوازده به بعد دلم میخواد ازجاش دربیاد اینموقع ها...توی تاپیک قبلیمم نوشته بودم که تازه خبردارشدم بهم همه جور خیانتایی میکرده پشت سرم....
الان دارم به این فکر میکنم که واقعا من چی کم گذاشتم چه کار اشتباهی کردم کی اذیتش کردم دارم فکر میکنم من چی کم داشتم...مگه من زود زود حموم نمیرفتم..ادکلن نمیزدم...موهامو شونه نمیزدم...نمیبستم...مگه من ارایش نمیکردم...لباسهامو مرتب نمیپوشیدم...ناخونامو مرتب نمیکردم...مگه از لحاظ مالی توی فشارش گذاشتم چی ازش خواستم...اصلا یبار دهنمو باز کردم بگم فلان چیزو میخوام؟....من چکار کردم....اخه باید یه کاری میکردم دیگه چکار کردم که لایق این باشم....چم بود....زشت بودم....موهام بلند نبود....چشام ریز بود....دماغم بدبود....دهنم زشت بود....یا قدم خیلی کوتاه بود....من چه مشکلی داشتم که لایق این حس باشم😞 این فکرا از سرم بیرون نمیره....از خودم متنفرم که به بچم باحرص شیرمیدم رو بچه تاثیر میگذاره...ازخودم متنفرم که نمیتونم مثل یه مادر خوب فکرای خوب بکنم انقد غصه نخورم بیخیال باشم...من وظیفمه یه بچه ی درست تربیت کنم ولی نمیتونم گاهی فقط روی خودم وبچم تمرکز کنم....من خیلی ادم بدیم؟؟
