من خودزنی میکنم😓

خوده روانشناس هم میتونه به درمان نیاز داشته باشه.... چون صد در صد ادمی که فک میکنه این مزخرفه و خودشم درسشو خونده همش از روی افسردگیه چون عملا میخای خودتو یجوری قانع کنی...

درسته بالاخره از این کار خسته میشی میبینی جواب نمیده دیگ و میدونی آخه اثراتش چیه یه آدم دائم العصبی همیشه استرس داری بدنت نابود میشه چه بخوای چه نخوای 

تا حالا فکر کردی اصلا افسردگی چیه یا از چی سرچشمه میگیره ؟ 

افسردگی توی تعریف ساده عدم احساس لذت از چیزای دیگس حالا چرا باید این اتفاق بی افته ؟,

شکست های زندگی ؟نه ,از دست دادن دیگران ؟ نه 

اینا فقط ظاهر ماجراست ، افسردگی تاوان روبرو با واقعیت اینه که همچیز در واقع بی ارزشه ،زندگی یه چرخه ی درده ، ولی چرا اینا رو کسی نمیگه و روانپزشک ها سعی میکنن این حس رو سرکوب کنن ؟ چون راه  تجارتشون  از بین می‌ره .

اگه اینجور که تو میگی همه از دم باید برن بمیرن که نه خوشحالی وجود داره نه روز خوش چون چی ؟؟ چون الان اینجا وایسادیم داریم زندگی میکنیم واقعیت الانمونم اینه.... میبینی یهو یکی انقد مغزش کشش نداره میره یه بلایی بدتر از خودزنی سره خودش یا بقیه میاره.. اینا باید کنترل بشه نه سرکوب باید با کسی مشورت کرد.. انگیزه گرف که سبک زندگیو عوض کنی تلاش کنی براش هرچقدم سعی کنن پرو بالتو ببندن......البته بد و خوب در هر جایی در هر شغلی قشری وجود داره...

دقیقا، مشکل کلا از طبیعت انسان شکل میگیره 

و هزاران سال برای اصلاح فرصت داشت ولی روز به روز فقط و فقط بدتر شد و وقتی چیزی درست نمیشه یعنی از ریشه مشکل داشته و مشکل از صورت مسئله یا همون بشریت هست،اولین چیزی هم که توی مدارس همه دنیا یاد گرفتیم این بود که پاسخ های اشتباه باید پاک شن

ولی وقتی که خود سوال اشتباه باشه چی ؟ باید از بین بره و اون کاغذی که سوال روش چاپ شده باید پاره بشه ،پس جوابی که همون اول دادی درست بود 

عزیزم شما اصن سمت مشاوره و اینا نرو... چون اول بهتره از خودت شروع کنی اگه میخای :||... اینهمه ادم تلاش میکنن به یه جا میرسن فقط باده هواس حتما ....

تهش چیمیشه ؟چه اونی که تلاش میکنه چه اونی که نه

جفتشون در حال شکنجه شدن و در نهایت هم غذا برای چند تا کرم میشن ،

قبل از اینکه بگی هم خودم وقتی فهمیدم و به چشم دیدم توی دوره ی کار آموزی ،روانپزشک و مشاوره کلا رشته ای هست که فقط باید دروغ به خورد آدما بدی تغییر رشته دادم 

نمیخام مقایسه بکنم.. ولی خودمو به عنوان یه مثال میگم.. من خیلی وضعم داغون بود.. بدترین تفکرات و رفتار.. الان خیلی وضعم بهتر شده چون خودم ساختم.... دارم درس میخونم و میخام برم سرکار مستقل بشم..... فقط با قاطعیت بهت میگم وقتی خودت نمیتونی تغییر بدی این زندگیتو و همش میخای اینو اونو مقصر بدونی و خودتو با تصورات قانع کنی تا بقیه نخان منم نمیتونم تا ابد تو همین افکار سیاهی که برا خودت درست کردی گیر میکنی.... این همه ادم توی سوشیال مدیا هستن در کنار بدی ها توی خوبی ها هم زندگی میکننو نمیبینی؟؟ اصن غیر از اونا ادم های اطرافمون...اگه قرار بر این بود ما همش توی تفریح و خوش خوشاناتمون زندگی میکردیم که دیگه هیچی معنی نداشت ... کلمه تلاش و صبر به افتخار من ( انسان) ساخته  شده.. با اعمال من معنی پیدا میکنه...لطفا اگه قراره این تفکرات سیاهو با من به اشتراک بزاری دیگه ریپ نزن و برو یه فکری به حال زندگیت بکن...

خودت جواب خودتو میدی ، دقیقا خوشحالی و غم همش بی معناست چون هیچ تعریف مشخصی نداره 

برای یه بچه ی پنج ساله پله برقی سوار شدن خوشحالیه

برای یه معتاد مصرف کردن ، برای یه آدم شنگول (عامه ی مردم مسافرت ، موسیقی ،مهمونی ), برای یه بچه مدرسه ای تعطیلی و برای یه آدم خیابون گرد یک سرپناه 

وقتی به همه چیز و داشته باشی یا بهش دست پیدا کنی میفهمی در واقع هیچ چیزی برای خوشحال شدن وجود نداره ، نگاه آدماست که مشخص میکنم چی لذت بخش و چی نیست