جوری شده که الان همه موزیک هاشون رو بیشتر از آدم ها و زندگی شون دوست دارن.
حاضرن ساعتها با موزیک موردعلاقه شون گریه کنن ولی سراغ آدم ها نرن.
چون هرچی که نباید میدیدن و میفمیدن رو از آدم ها هم دیدن و فهمیدن...
وگرنه کی دوست نداره تو بغل عزیزترینش آروم بگیره؟
موزیک ها الان دیگه تبدیل به دوستامون شدن، جای همه ی کسایی که دیگه نیستن:|