مامان بابام سنشون بالا بود که من بدنیا اومدم،،،میاین یه لحظه

تا وقتی مجرد بودم اره..همه کار کردن

شما  هم ناراحت نباشین 

بنظرم فقط گذر زمان زندگی برای هر شخص تعیین میکنه که خواهر برادر به دردش میخورن ، به دردش نمیخورن یا بیشتر مشکلات ناشی ازوناست 

ایشالا در اینده این مشکلات حل بشن براتون 

باز این جماعت پیداشون شد سن بالا سن بالا میکنن

وقتی خدا به یه ادم قدرت باوری داده ، پس حتما بزرگ شدن بچه و روحباتش رو هم فکر کرده

بیشتر از این حرفا به سطح فکر و انرژی ادم ربط داره

من خودم با مادرم بیست سال فاصله سنی داشتم ولی هیچ وقت درک مشترک نداشتیم

الان خواهرم ۴۵ سالشه بچه ۵ ساله داره و چه قدر بهش میرسه و با بچه ش تفریح میکنه

بچه رو بابد جوری تربیت کرد در ۱۸ سالگی از نظر عاطفی و تا حدودب مالی بتونه مستقل شه

مگه الان ک متاهلی کارت ندارن 🙄

همه ی برادرا اینجوری نیستن تاپیک پربازیدید زنداداش رو بخونی متوجه میشی

پس شوهر سابقم که چی موقع ازدواج بامن ۴۳ سالش بود سال ها منتظر بچه ده سال زندگی قبلیش نشده بود بامن آی وی اف که کرد هر دوبار سنش از ۴۴ بود تا۴۵ و پارسال هم اگر درنظر بگیریم میشد ۴۷ خلاصه کنم وخیلی ها ارزو دارن وبه علت بچه دارنشدن توسن بالا هم دوسن دارن به ارزشون برسن وحالا یک عده به علت دیرترازدواج کردن دیر میارن و یا زود ازدواج وچندسال دیرتر بچه

خدادازس نگذره

ضمنا موافق نیستید ریپلای نکنید

خشبحالتون پس معلومه خوشبختین 

چون اطراف من و خانواده من خلاف شماییم

حتی فامیل شوهرم که از یه طایفه و یه شهر دیگن  بیشترشون باهم اختلاف دارن.

من فقط تو دوستام یکی دونفریو دیدم مث شما خوشبختن

فقط میتونم بگم خوشبحالتون

ایشالله لبخندتون کم نشه کنار هم شاد باشین.غبطه میخورم ب اونایی که پدرومادر برادرو خاهر فامیل شوهر خوب دارن.

منو شوهرمو بچم تو دنیا همو داریم و تنهاییم 

فامیل خاهرو برادرام همه از هم فرارین انگار.نمیدونم رمز موفقیتتون چی بوده ..احتمالا تربیت خوب یا ژن خوب نمیدونم شایدم مشکل مالی ندارید که حالتون خوبه. 

کاش بچه من ادم افسرده و بیحالی نشه شرایط روحی اقتصادیشم ندارم بچه دوم بیارم متاسفانه😔

شما خوشبختین گلم همه اینجوری نیستن

خدا براهم حفظتون کنه

منکه شانس نداشتم از یدونه خاهرم از هیچکس

امیدوارم بچم حداقل شانس داشته باشه

.

خلیام براشون مهم نیس از بس در گیر زندگی خودشونن از بس مشکلات دارن و....

اونایی که رابطه خوب دارن یکیش فک میکنم شرایط مالیه و روحی پول باشه شادیم هست اونم تو این زمونه ک خبر دارین

وگرنه کسی که غرق قرضو وامو اجاره خونه کجا وقت داره به مشکل بقیه فکر کنه 

منکه فکر شبو روزم اینه شرمنده بچم نشیم یا میگم کم گزاشتم و...

ایشالا شرایطتون جوری شه که برا بچتون خواهر برادر بیارین و جوری تربیت کنین که بشن پشت و پناه هم واقعا نعمت بزرگیه خواهز برادر

منم یه اقایی رو دوست دارم الان ۴۶ سالشه

اگر بهش برسم باهاش ازدواج کنم شاید ۵۰ سالش شه تا بچه دار شیم

ولی مگه قراره همه ادما زود بمیرن

سن امید به زندگی بالای هفتاد ساله

خدا ازش نگذره

به نظر منم هم تک فرزندی،هم چند فرزندی خوبیها و سختیهایی داره.اما وقتی دقیق و روانشناسانه بررسی کنیم،چند فرزندی واقعا بهتره.البته با درایت و استفاده از راهکارهای روانشناسی و میتونه آسیبهای کمتری در دوره ی نوجوانی و جوانی داشته باشه و بحرانها را بهتر مدیریت کنه.

مهمترین نیاز بچه ها همبازی هست.و در آینده احساس بی کسی نکردن.

من خودم یکی از دوستانم فرزندشان دچار بیماری شده بود و متأسفانه از دست رفت.خودم اون موقع به این فکر کردم اگر یک فرزند داشته باشم و از پشیمون بره،اگر بچه ی دیگه ای نداشته باشم دق میکنم و حداقل خودم رو با اون مشغول میکنم.از طرفی اگر فقط یک فرزند داشته باشم و برای درس،سربازی،ازدواج و...ازم دور بشه واقعا سخته،متأسفانه وابستگی شدید خیلی از زندگی های امروز رو خراب کرده.

الآن پدر و مادری که نمیتونند همه کارهاشونو بکنند وظیفه ی فرزنده که در حد توان هوای پدر و مادر رو داشته باشه.خب مسلما اگر فرزند یکی باشد یا فشار فقط روی یک فرزند باشه،اون فرزند بیشتر اذیت میشه،چه بهتر چند فرزند داشته باشیم.هر روز یکی از بچه ها که بتونن میان خونمون مهمونی،نوه ها که خیلی شیرینند رو بغل میکنیم و میبوسیم.خودمون میرسم مهمونی و...اگر نسل بعد خاله و عمو و...نداشته باشن چقدر زندگی بی روح و سوت و کور و بی صفا میشه،تهش هم جامون خونه ی سالمندان میشه و جوانهایی که بجای درس و کار و مهارت باید بیان به ما و نیازهای روحی،جسمی و...رسیدگی کنند.

تنهایی و بی کسی ترس داره به نظرم...

جدای از اقتصاد که قبول دارم،سبک زندگی و طرز فکر خیلی مهمه که حداقل در دوستان و اطرافیانم چشم و هم چشمی،فیس و فخر فروشی،به رخ کشیدن و...خیلی به زندگی فشار وارد میکنه.از سویی اگر سبک زندگی بشه مثل قدیم،دیگه همسایه و فامیلی گرسنه سرش رو زمین نمیذاره.الآن همسایه از همسایه خبر نداره.البته هنوز هستن خانواده های با صفایی که تا یه جوون میخواد ازدواج کنه دور هم جمع میشن هر کس در حد توان کاری میکنه.حتی کسی که قرض داره همه جمع میشن.کسی که میخواد کاری پیدا کنه و...همه با همند.این خانواده های پر جمعیت عشقند.نه زندگیهایی که فقط هوای خودمون و بچه خودمونو داشته باشیم.اینکه نشد زندگی...

امامها خودشون گاهی بخاطر فشارهای مختلف چیز نداشتن بخورن  ولی نونشون رو به فقیر تر از خودشون میدادن و اینو خیلی ارزشمند میدونستن.میگن امام زمان که میاد دیگه کسی محتاج نیست.مطمئنا یه بخشیش بر میگرده به اصلاح سبک فکر و زندگی که خیلی جاها ازش فاصله گرفتیم.اینم نظر من.

عزیزم بازم بنظر من اینا رو گذر زمان تعیین میکنه که واقعا خوبه دورت شلوغه یا نه 

وقتی کسی رو داشته باشی که فکر شما نباشه فکر این باشه چجوری ارث پدریتونو بالا بکشه واقعا سخته 

البته خواهر برادرای خیلی خوبم دیدم اما اونایی که بیشتر برای هم مشکل افرینن هم دیدم 

برای همین میگم بستگی به روحیات و شرایط خانوادگی هر فرد داره نمیشه کلی نسخه پیچید 

من تک فرزند بودم و با بچه های همسایه بازی میکردم وقتایی که خونه بودم بقیه وقتا هم مهد کودک میرفتم  و اونجا دوست داشتم

مشکلی نداشتم اون موقعا خیلی خوشحال بودم